مىآورد . از اينرو غالبا عبارت علامه حلى از ايضاح الاشتباه يا خلاصة الاقوال - كه به ضبط اسامى در هنگام پرداختن به شرححال راوى اهميت داده است - در مواردى كه چگونگى ضبط نام راوى مطرح بوده در ابتداى شرححال او آمده است .
البته بهطور كلى مؤلف كوشيده اطلاعات مربوط به شناخت نام و طبقه و ديگر خصوصيات اينگونه را به شرححال رجالى و اوصاف راوى مقدم كند و در چينش مطالب و نقل آنها نظم خاصى بهصورت دائمى ديده نمىشود .
استرآبادى پس از آن به شرححال رجالى راوى مىپردازد و پس از تبيين آنچه از كلمات رجاليون يافته است به نقد كلمات متأخرين همچون ابن داود و علامه حلى يا شهيد ثانى اقدام مىكند . اگرچه در غالب مطالب ، بنابر نقل آراء و گردآورى منظم آنهاست اما در مواردى كه اقوال و آراء با يكديگر دچار تنافى و ناسازگارى بودهاند مؤلف بر نقد آراء يا جمع بين آنها نيز همت گماشته است .
ج ) خاتمه كتاب . وى در خاتمه كتاب ، ده فايده رجالى ارائه كرده است كه عبارتاند از :
فايدهء اول . مراد از عده در كتاب كافى .
فايدهء دوم . مراد از ابو جعفر كه سعيد بن عبد اللّه از او نقل كرده و مراد از ابو القاسم كه حسن بن محبوب از او نقل كرده است .
فايدهء سوم . تنبيهاتى كه ابن داود در آخر كتابش ذكر كرده است .
فايدهء چهارم . سفراى ممدوح و مذموم امام عصر عج در عصر غيبت .
فايدهء پنجم . تاريخ سفيران چهارگانه امام عصر ( عج ) .
فايدهء ششم . افراد مذمومى كه ادعاى نيابت از امام عصر عليه السلام كردهاند .
فايدهء هفتم . افراد معتمدى كه توسط سفيران امام عصر عليه السلام براى آنان توقيع صادر شده است .
فايدهء هشتم . طرق شيخ طوسى در تهذيب الاحكام و استبصار و طرق شيخ صدوق در من لا يحضره الفقيه .
فايدهء نهم . روايات كشى دربارهء اقوام و دستههاى مختلف .
آشنايى با كتب رجالى شيعه ( فارسى ) — صفحة 190
مساهمون: محمد كاظم رحمان ستايش
ص١٩٠