مورد اعتماد و اعتقاد بزرگان و محققان در موضوعات رجالى و شرححال و كتابشناسى قرار گرفته است . استرآبادى كتابش را در يك مقدمه و متن كتاب و خاتمه سامان داده است .
الف ) مقدمه . وى در مقدمه كتابش مىگويد : تمامى آنچه را كه از عالمان رجالى متقدم و متأخر رسيده است ، و آنچه از عالمان سنىمذهب دربارهء راويان شيعى بوده است گردآوردهام . « 1 » از اين عبارت كاملا استفاده مىشود كه استرآبادى هدف عمده خودش را نقل اقوال و آراء رجاليون گذشته مىدانسته و تأليف يك جامع رجالى را مدنظر داشته است .
وى در مقدمه كتابش ، از منابع خود نام برده و رمز هريك را بيان كرده است .
اين منابع عبارتاند از : 1 ) خلاصة الاقوال ، 2 ) رجال نجاشى ، 3 ) فهرست شيخ طوسى ، 4 ) اختيار معرفة الرجال ، 5 ) رجال شيخ طوسى ، 6 ) رجال برقى ، 7 ) رجال ابن داود ، 8 ) معالم العلماء ، 9 ) من لا يحضره الفقيه ، 10 ) كافى ، 11 ) ايضاح الاشتباه ، 12 ) فهرست على بن عبيد اللّه بن بابويه ( فهرست منتجب الدين ) .
همچنين از منابع رجالى اهل سنت همچون تقريب التهذيب ابن حجر استفاده كرده است . « 2 »
ب ) متن كتاب . وى در متن كتاب نام راويان و اشخاص را به ترتيب حروف الفبا در تمامى مراتب نامها تنظيم كرده است . در شرححال هريك از راويان ، هر آنچه كه رجاليون دربارهء وى گفتهاند ذكر كرده و در صورت نياز خود نيز اظهارنظر كرده است . پس از پايان يافتن نامها ، او كنيهها ، نسبها ، لقبها و نام زنان راوى را ذكر كرده است . در مجموع بالغ بر 7 هزار عنوان در اين كتاب آمده است .
شيوه شرححالنگارى استرآبادى بدينگونه است كه او غالبا ابتدا آنچه را كه در ضبط نام راوى مستقلا گفتهاند يا در ضمن شرححال او بدان اشاره كردهاند
هامش
( 1 ) . منهج المقال ، ج 1 ، ص 179 .
( 2 ) . همان .