شرح
( 54 ) استخرى ، 202 .
( 55 ) ابن حوقل ، 162 .
( 56 ) مقدسى ، احسن التقاسيم ( ف ) ، 379 - 380 .
( 57 ) ابن فقيه ، 292 .
( 58 ) ابن خردادبه ، مسالك ( ف ) ، 16 و المسالك ( ع ) ، 31 .
( 59 ) استخرى ، 203 .
( 60 ) همانجا .
( 61 ) همان مأخذ ، 202 - 221 .
( 62 ) حدود العالم ، و متن انگليسى همين كتاب ، 88 - 122 .
( 63 ) رنجبر خراسان بزرگ ، 231 به نقل از الكامل ابن اثير ، ج 3 ، 451 . در هرحال اينگونه تقسيم خراسان به چهار بخش نه تنها در زمان ساسانيان يا اوايل دوران اسلامى رايج بوده بلكه در ادوار بعدى نيز به همين ترتيب عمل مىشده و تفاوت هردوره با دورهء ديگر تنها جابهجايى شهرها از يك بخش به بخش ديگر بوده است . مينورسكى در يادداشتهايى كه بر تذكرة الملوك ( 1137 هجرى ، 1726 ميلادى ) نوشته ، مىنويسد كه در دوران صفويان ( 907 - 1148 هجرى قمرى 1502 - 1736 ميلادى ) خراسان كه به معناى « ولايات شرقى » است به چهار بيگلربيگى تقسيم مىشده كه شامل مشهد ، هرات ، قندهار و مرو به علاوه بيگلربيگى سيستان بوده است ( يادداشت مينورسكى بر متن فارسى تذكرة الملوك ، 70 و 196 ) . به اين ترتيب ، بار ديگر چهار شهر مهم به مثابه چهار ستون اصلى ايالت خراسان شناخته مىشوند . مشهد جايگزين نيشابور شده و به جاى بلخ قندهار آمده و مرو و هرات در جاى خود باقىماندهاند .
( 64 ) مقدسى ، احسن التقاسيم ، 380 .
( 65 ) مأخذ بالا ، 43 - 47 .
( 66 ) استخرى ، 203 .
( 67 ) ابن حوقل ، 166 .