راهى در دنيا و راهى در آخرت ؛ امّا آن راه راست در دنيا ، آن است كه به مرتبهى غُلُو نرسد و بالاتر از كوتاهى قرار گيرد و راست باشد و به چيزى از باطل عدول نكند ؛ و آن راه ديگر ، راه مؤمنان به سوى بهشت ياست كه آن ( هم ) راست است و ( اهل آن راه ) از بهشت به آتش عدول نمىكنند و از آتش نيز به جز بهشت ( به هيچ چيزى ) عدول نمىكنند .
و امام جعفر بن محمّد صادق عليه السلام مىفرمايد : سخن خداوند ( عزّ و جل ) كه مىفرمايد : « ما را به راه راست هدايت كن » ، ( يعنى ) مىگوييم : ما را به راه راست راهنمايى كن ، يعنى ( به ) پىگيرى آن راهى كه به محبّت تو مىرساند و به بهشت تو مىرساند و مانع از آن مىشود كه از هواهاى نفسانيمان پيروى كنيم و به نظرات خود معتقد شويم و به خاطر آن به هلاكت افتيم .
سپس امام صادق عليه السلام مىفرمايد : خوشا به حال كسانى از نسلهاى عادل بعدى كه آنان همان گونه كه رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود ، بار اين دانش را برمىدارند ، كه تحريفات غاليان را و از بين بردن اهل باطل را و تاويلات جاهلان را دور مىكنند .
در اين هنگام مردى گفت : اى پسر رسولخدا صلى الله عليه و آله همانا من از نظر بدنى ، از اين كه ياريتان كنم ناتوانم و چيزى جز بيزارى از دشمنانتان و لعن آنان را در اختيار ندارم ؛ حال ( بفرما كه ) وضعيّت من چگونه خواهد بود ؟
امام صادق عليه السلام به او فرمود : پدرم از پدرش و او از جدّش عليه السلام و او از رسولخدا صلى الله عليه و آله به من خبر داد كه او فرمود : كسى كه از يارى كردن ما اهلبيت ناتوان باشد ولى در خلوتهاى خويش ، دشمنان ما را لعن كند ، خداوند صداى او را به تمام مناطق از زمين گرفته تا عرش مىرساند ؛
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 585
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٥٨٥