تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 451

مساهمون:

ص٤٥١

چرا زمان معينى براى نماز عصر قرار داده نشده است ؟

اگر كسى بگويد : وقتى معين براى نماز عصر نيست مانند اوقات نمازهاى ديگر ، چرا آن را بين ظهر و مغرب قرار داد و ميان عشا و صبح ، يا ميان صبح و ظهر قرار نداد ؟ گفته مىشود : براى آنكه هيچ وقتى براى مردم از ضعفا و از كار بركناران و اقويا و كارگزاران آسان‌تر و راحت‌تر و مناسب تر براى نماز عصر از اين وقت معين نيست ، زيرا مردم همگى از اوّل روز مشغولند به تجارت و معامله و آمد و رفت و كار و كوشش در رفع حوائج خود ، و فعاليت بازارهاى كسب ، پس خداوند نخواست كه آنان را از به دست آوردن روزى به كارى ديگر مشغول نمايد و با مصالح دنيائى ايشان رفتار نادرستى بكند ، و مردم همگى قادر به شب خيزى نيستند ، و آن را درست هم درك نمىكنند ، و در وقت آن - در نيمه‌هاى شب اگر شد - بيدار نمىشوند ، هر چند واجب باشد و امكانش هم براى ايشان بسيار كم است ، پس خداوند بر آنان آسان گرفت آن نماز ( يعنى نماز عصر ) را در سخت ترين ساعات شبانه روز مقرّر نفرمود ، بلكه وقت آن را در راحت‌ترين هنگام قرار داد چنان كه خداوند ( عزّ و جل ) خود فرموده است : خداوند براى شما آسانى را اراده كرده است نه سختى را .

چرا در تكبير دست‌ها را بالا مىبريم ؟

چنانچه كسى بپرسد كه : چرا دست‌ها را در هنگام تكبير بلند مىكنيم ؟ گفته مىشود : براى اينكه بلند نمودن دست‌ها ، نشانه التماس ، بىكسى ، و زارى نمودن است ، پس خداوند ( عزّ و جل ) دوست دارد كه بنده‌اش در وقت نيايش و ياد كردن او به حال اظهار درماندگى و عجز ، و زارى و درخواست و التماس باشد . و براى اينكه در بالا بردن دست‌ها ، نوعى توجه و حضور قلب است بدان چه مىگويد و قصد آن را دارد .