از آنها به جهت قرابتشان با رسولخدا محافظت نمايند و چگونه چنين نباشد و حال اينكه قرآن به آن توصيه كرده و اخبار در اين باب ثابت است ، كه آنها اهل مودت هستند و آنها كسانى هستند كه خداوند ، مودت آنها را بر خلق واجب كرده است و به هر كسى كه با آنها مودت كند ، وعدهى مزد داده ولى ، احدى به آن وفا نكرد و هيچ كسى اين محبت را با اعتقاد و خلوص ندارد ، مگر اينكه مستحق بهشت مىشود ، چون خداوند مىفرمايد : و آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادند ، در باغهاى بهشت به سر مىبرند و هر آنچه بخواهند و آرزو كنند ، در نزد خدايشان دارند و اين ثواب بزرگىاست كه خداوند به بندگان خود كه ايمان آوردهاند و عملهاى شايسته انجام دادهاند وعده مىدهد و بعد از اين آيهء به پيامبر مىفرمايد : اهل ايمان را مخاطب ساخته و به آنها بگو :
« لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
پس اين آيه شريفه ، تفسير آيهء قبل است ، يعنى مقصود از ايمان و كردار شايسته ، مودت به خويشان نزديك حضرت رسالت است .
سپس امام رضا عليه السلام فرمود : پدرم از جدم و او از پدران خود و آنها از حسين بن على عليه السلام براى من روايت كرده است كه فرمود : هنگامى كه جماعت مهاجر و انصار نزد رسولاكرم جمع شدند و عرض كردند : يا رسولاللَّه شما براى مخارج خانواده خود و كسانى كه نزد شما رفت و آمد مىكنند ، به مئونهاى نياز داريد و اين اموال و جانهاى ما از آنِ شماست ، پس در مورد آنها هرگونه كه مىخواهى ، بخشش نما و آنچه مىخواهى ، نگاهدار .
حضرت مىگويد : خداوند در همان حال ، روحالامين را فرستاد و به رسولاكرم عرض كرد : « اى محمد بگو : از شما براى تبليغ رسالت مزدى نمىخواهم ، مگر آنكه با خويشان نزديك من دوستى كنيد .