علما گفتند : مراداز آن بندگان ، همهى امت مىباشد .
مأمون به حضرت عرض كرد : يا أباالحسن شما چه مىفرمائيد ؟
حضرت رضا عليه السلام فرمود : من به چيزى كه اينها مىگويند معتقد نيستم و مىگويم : كه مراد خداوند از
« الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا »
عترت طاهره مىباشند .
مأمون عرض كرد : چگونه خداوند ( فقط ) عترت طاهره را اراده فرموده و نه همهى امت را ؟
حضرت فرمود : اگر مراد ، جميع امت باشد ، لازم مىآيد كه مجموع امت به بهشت وارد شوند ، زيرا كه بعد از اين آيهء شريفه ، آمده است :
« فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ »
، پس امت را سه گروه نمودهاست ، يك گروه از آنان كه ستم بر نفس خود كردهاند ، يعنى عمل نكردند و اين باعث نابودىآنها شد ، گروه دوم ، ميانهرو هستند كه به آن در اغلب اوقات عمل مى كنند ، گروه سوم به نيكوئيها و عمل به احكام قرآن سبقت مىگيرند و بعد از آنكه خداوند ، بنا بر قول شما ، امت را به سه گروه تقسيم نمود ، فرمود :
« جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ »
، پس لازم آيد كه اين سه گروه از امت ، كه بعضى از آنها هميشه در حال گناه كردن هستند ، وارد به بهشت شوند ، پس معلوم شد كه مراد ، همهى امت نمىباشند ، بلكه وارث فقط ، عترت طاهره مىباشند كه در بهشت نعيم مستقر مىشوند نه غير آنها .
پس از آن مأمون عرض كرد : عترت طاهره كيانند ؟
حضرت فرمود : عترت طاهره آنهائى هستند كه خداوند در كتاب خود آنها را توصيف نموده و فرموده :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »
و اين آيه شريفه را در حق آنها نازل فرموده و آنهايند كه رسولخدا در حقشان فرمودهاست :