ابراهيم گفت : بلكه خداوند زنده مىكند و مىميراند و اوست كه بر همه كار توانا است .
مأمون گفت : اى ابوالحسن خدا به شما بركت دهد ! حال دربارهء آيهء : « پس موسى او را مشتى زد و او مرد ، آنگاه گفت : اين كار شيطان بود » توضيح بفرماييد .
امام فرمود : موسى عليه السلام به يكى از شهرهاى فرعون هنگام غفلت مردمش ( هنگام تعطيل كه به لهو و بازى مشغول بودند ) وارد شد - و اين واقعه بين مغرب و عشاء رخ داد - « و دو مرد را ديد كه با يك ديگر پيكار مىكردند ، اين يك از پيروان وى ( بنى اسرائيل ) بود و آن يك از دشمنانش ( فرعونيان ) ، پس آنكه از پيروانش بود بر آنكه از دشمنانش بود از وى يارى خواست ، پس موسى او ( قبطى ) را مشتى زد - پس موسى بنا بر حكم خداوندمتعال او را مشتى زد و او مرد ) ، موسى گفت : « اين كار شيطان بود » ، منظورش زد و خوردى بود كه بين آن دو مرد رخ داده بود ، نه كشتن آن مرد توسّط موسى ، « او - يعنى شيطان - آشكارا دشمنى است گمراهكننده » .
مأمون گفت : پس معناى اين گفتهء حضرت موسى عليه السلام : « پروردگارا ، من به خود ستم كردم مرا بيامرز » چيست ؟
امام فرمود : منظورش اين است كه من با وارد شدن به اين شهر ، خود را در شرائطى قرار دادم كه نمىبايست در آن قرار مىدادم « پس مرا مورد غفران خود قرار ده » يعنى : مرا از دشمنانت مخفى فرما تا نكند بر من چيره شده و مرا بقتل رسانند ، « پس خداوند او را مورد غفران خود قرار داد » يعنى : او را از دشمنش مخفى داشت ، « خداوند غفور است و مهربان » ، موسى گفت : « پروردگارا ! به پاس آنكه بر من نعمت ارزانى داشتى » از نيرو و توان تا توانستم مردى را با يك مشت به قتل رسانم ، « هرگز پشتيبان بزهكاران نخواهم شد » ، بلكه با اين نيرو و توان آنقدر در راهت تلاش مىكنم تا تو راضى و خشنود گردى .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٥٥