حضرت رضا عليه السلام فرمود : هر كس چنين حرفى بزند و به آن معتقد باشد ، در واقع به همراه خدا ، به خدايان ديگرى قائل شده است ، و چنين شخصى از دوستان ما محسوب نمىشود ، سپس فرمود : خداوند هميشه به ذات خود عالم ، قادر ، حىّ ، قديم ، شنوا ، بينا بوده است ، خداوند والاتر و بالاتر از آن است كه مشركين و تشبيهكنندگان مىگويند .
فرق بين ارادهء خالق و مخلوق چيست ؟
از صفوان بن يحيى مروى است كه گفت : به حضرت ابىالحسن عليه السلام عرض كردم كه : فرق ميان ارادهء خالق و ارادهء مخلوق چيست ؟
فرمود : ارادهء مخلوق عزم و قصد است بر فعل كه بعد از اين ظاهر سازد و آن فعلى است كه بعد ظاهر خواهد شد اما اراده خداوند احداث و ايجاد است نه غير آن ، چون حقتعالى نمىنگرد در فعل و عزم نمىكند و فكر و انديشه نمىكند و اين صفات از او منتفى است و اينها از صفات مخلوق است پس ارادهء حقتعالى عين فعل است نه غير آن چون بگويد ايجاد مىشود بدون لفظى و بدون سخن راندن به زبانى و بدون عزمى و بدون تفكرى و بدون كيفيت و چگونگى چه حقتعالى بدون كيفيت است .