و از گواهى دادن براى مخالفان پرسيده بودى .
تو براى رضاى خداى متعال در ميان خودت و آنان گواهى ده ، اگرچه به زيان خود و پدر و مادر و نزديكانت باشد و اگر ترس آن دارى كه با گواهى دادن به برادر دينى تو ستمى برسد ، گواهى نده .
و هر كه را اميد دارى كه سخن تو را بپذيرد با شرايطى كه از طرف خداى متعال مقرّر شده به معرفت و شناسايى ما فراخوان و خود را در قلعهء ريا و خودنمايى پناهنده مكن . آل محمد عليهم السلام را دوست بدار ، و در بارهء چيزى كه از طرف ما به تو رسيده و به ما منسوب بود ، نگو باطل است ، اگرچه خلاف آن را از ما سراغ داشته باشى ؛ چرا كه تو نمىدانى ما براى چه آن را گفتهايم ، و چگونه آن را شرح دادهايم .
آنچه را به تو خبر مىدهم باور كن و پنهانى هر خبرى را كه ما كتمانش را از تو خواستهايم ، فاش مكن !
به راستى از حقوقى كه برادر دينيت بر تو دارد اين است كه هر چه به كار دنيا و جهان آخرت او سودى بخشد ، از او پنهان ندارى ، كينهء او را در دل نگيرى ؛ اگر چه به تو بدى كند و هر گاه تو را خواند ، دعوتش را بپذيرى ، و او را به دست دشمنى كه از مردم دارد ، نسپارى ؛ اگر چه به او از تو نزديكتر باشد و در دوران بيماريش از او عيادت كن .
غش و نيرنگ ، آزار رساندن ، خيانت و كبر ، ناسزا و دشنام دادن و دستور به آن دادن از اخلاق مؤمنان نيست .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام كاظم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 201
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٠١