قُلْتُ : فَإِنْ لَمْ أَسْتَطِعْ ؟
قالَ : فَلا عَلَيْكَ أَنْ تَكْتَحِلَ أَوَّلَ لَيْلَةٍ بِشَيْءٍ مِنَ النَّوْمِ ، فَإِنَّ أَبْوابَ السَّماءِ تُفْتَحُ في رَمَضانَ وَتُصَفَّدُ الشَّياطين ، وَتُقْبَلُ أَعْمالُ الْمُؤْمِنينَ .
نِعْمَ الشَّهْرُ رَمَضانَ ، كانَ يُسَمّى عَلى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - الْمَرْزُوقَ . « 1 »
شبى كه در آن اميد مىرود آنچه اميد مىرود ( يعنى شب قدر ) كدام است ؟
قاسم بن محمّد از على روايت مىكند كه گفت : خدمت امام صادق - عليه السلام - بودم كه ابو بصير به ايشان عرض كرد : آن شبى كه در آن اميد مىرود آنچه اميد مىرود ( يعنى شب قدر و تعيين مقدّرات ) كدام است ؟
حضرت فرمود : شب بيست و يكم ، يا بيست و سوم .
عرض كرد : اگر هر دو را نمىتوانم احيا كنم چه كنم ؟
حضرت فرمود : احياء ، دو شب در مقايسه با مطلب و خواست بزرگى كه دارى چه آسان است !
عرض كرد : گاهى شده است ما ماه را ديدهايم ولى از سرزمين ديگر خبرى بخلاف آنچه ديديم مىرسد ( در اين صورت وضع شب قدر چه مىشود ) ؟
حضرت فرمود : احياى چهار شب در مقايسه با مطلب و خواستهء بزرگ تو چه آسان است !
عرض كردم : فدايت شوم ، گفته مىشود : شب بيست و سوم همان شب جُهِنَي است ؟
حضرت فرمود : چنين گفته مىشود .
عرض كردم : سليمان بن خالد روايت كرده است كه در شب نوزده نام
هامش
( 1 ) - امالى الطوسى : ج 2 ص 301 ، بحار الانوار : ج 94 ص 2 ح 4 .