و آيا در اين زمينه دليلى بهتر از خود قرآن كريم هست ، مگر نه اينكه خداوند متعال مىفرمايد : « و از قرآن ، آنچه شفا و رحمت است براى مؤمنان ، نازل مىكنيم » ؟
و مگر نه اينكه خداوند متعال مىفرمايد : « اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مىكرديم ، مىديدى كه در برابر آن خاشع مىشود و از خوف خدا مىشكافد » ؟
از ما بپرسيد تا به شما تعليم كنيم ، و شما را از آيات مفيد قرآن بر هر بيمارى آگاه كنيم .
لِماذا الْفَرَحُ وَالْحُزْنُ مِنْ دُونِ سَبَبٍ واضِحٍ ؟
عَنْ أَبي عَبْدِالرَّحْمانِ قالَ : قُلْتُ لِأَبي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - : إِنّي رُبَّما حَزنْتُ فَلا أَعْرِفُ في أَهْلٍ وَلا مالٍ وَلا وَلَدٍ ، وَرُبَّما فَرِحْتُ فَلا أَعْرِفُ في أَهْلٍ وَلا مالٍ وَلا وَلَدٍ .
فَقالَ : إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَمَعَهُ مَلَكٌ وَشَيْطانٌ ، فَإِذا كان فَرَحَهُ كانَ مِنْ دُنُوِّ الْمَلَكِ مِنْهُ ، وَإِذا كان حزنه كانَ مِنْ دُنُوِّ الشَّيْطانِ مِنْهُ ، وَذلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَبارَكَ وَتَعالى :
الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
. « 1 »
سرور و اندوه بدون سبب از چيست ؟
ابو عبدالرحمان گويد : از امام صادق - عليه السلام - سؤال كردم : گاهى مىشود كه محزون مىشوم و گاهى مىشود كه مسرور مىشوم در حالى كه براى آن هيچ علت و سببى ناشى از اهل و عيال و ثروتم نمىبينم ، اين از چيست ؟
حضرت فرمود : با هر انسانى - بدون استثناء - فرشته و شيطانى هست ، پس
هامش
( 1 ) - علل الشرايع : ج 1 ص 87 ، بحارالأنوار : ج 58 ص 145 ح 21 .