حضرت فرمود : نه به خدا قسم ، دوست ندارم به آن نگاه كنم ، چه رسد به معالجه با آن ، آن بمنزله پى خوك يا گوشت خوك است ، گرچه پارهاى از مردم با آن مداوا مىكنند .
هَلْ يَجُوزُ التَّدَاوِي بِالنَّبيذِ ؟
1 - عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزيدٍ الصَّيْقَلِ ، قالَ : حَضَرْتُ أَبا عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - فَسَأَلَهُ رَجُلٌ بِهِ الْبَواسيرُ الشَّديدُ وَقَدْ وُصِفَ لَهُ دَواءُ سُكْرُجَّةِ مِنْ نَبيذٍ صَلِبٍ لا يُريدُ بِهِ اللَّذَّةَ وَلكِنْ يُريدُ بِهِ الدَّواءَ .
فَقالَ : لا ، وَلا جُرْعَة .
قُلْتُ : لِمَ ؟
قالَ : لِأَنَّهُ حَرامٌ ، وَأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ لَمْ يَجْعَلْ في شَيْءٍ مِمَّا حَرَّمَهُ دَواءً وَلا شِفاءً . « 1 »
آيا مداوا با نبيذ ( آب جو مست كننده ) جايز است ؟
1 - عمر بن يزيد صيقل گويد : خدمت امام صادق - عليه السلام - شرفياب شدم ، مردى - كه مبتلا به بيمارى بواسير شديد بود - از ايشان سؤال نمود : براى دردم دوائى كه با آب جو مست كننده تهيه شده است توصيف كردهاند ، و من از خوردن آن قصد لذت ندارم ، بلكه جنبهء دوائى آن را كار دارم آيا جايز است از آن مصرف كنم ؟
حضرت فرمود : خير ، يك جرعه هم جايز نيست .
عرض كردم : چرا ؟
حضرت فرمود : چون حرام است . و همانا خداوند عزّوجلّ شفا را در
هامش
( 1 ) - طب الأئمّه : ص 32 ، بحار الأنوار : ج 59 ص 86 ح 9 .