وَفَوْقَ الْأَرْضِ » . « 1 »
آيا امامان ؛ خدايان يا پيامبرانند ؟
سدير گويد : به امام صادق - عليه السلام - عرض كردم : گروهى از مردم عقيده دارند كه شما خدا و معبوديد و براى عقيده مزبور اين آيه را دليل قرار مىدهند :
« او در آسمان معبود است ، و در زمين معبود است » ( اينها گمان مىكنند كه معبود زمين امامانند ) .
امام فرمود : اى سدير ! گوش و چشم و پوست و گوشتم و خون و مويم از اينان بيزار است ، و خدا از ايشان بيزار است ، اينان بر دين من و دين پدران من نيستند ، خدا در روز قيامت مرا با آنها گردهم نياورد ، جز آنكه بر آنها خشمگين باشد .
پرسيدم : مردمى نزد ما هستند كه عقيده دارند شما پيغمبريد و اين آيه قرآن را دليل سخن خود قرار مىدهند : « و اى رسولان ؛ از چيزهاى پاكيزه بخوريد و كار شايسته كنيد كه من بكردار شما دانا و آگاهم » .
امام فرمود : اى سدير ! شنوائى و بينائى و مو و پوستم و گوشت و خونم از اينها بيزار است ، و خدا و رسولش از اينان بيزار است ، اينها به دين من و دين پدرانم نيستند ، خدا در قيامت مرا با ايشان گرد هم نياورد جز اينكه بر آنها خشمگين باشد .
عرض كردم : پس شما چه موقعيّتى داريد ؟
فرمود : ما خزانه دار علم خدائيم ، ما مترجم امر خدائيم ، ما اشخاصى معصوم هستيم ، خداى تبارك و تعالى مردم را به فرمانبرى از ما امر فرموده ، و از نافرمانى ما نهى نموده است ، ما حجّت رسائيم بر هر كه زير آسمان و روى زمين
هامش
( 1 ) - اصول كافى : ج 2 ص 11 ح 6 .