اينكه محمّد - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - پيامبر خدا است ، و اقرار به اينكه هر چه آورده است از ناحيهء خدا است ، و ( أداى ) حقّى كه در اموال او است - يعنى زكات - و ولايتى كه خداوند عزّوجلّ به آن دستور داده ، ولايت ( محبت و پيروى از ) آل محمد - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - .
عرض كردم : آيا در زمينهء ولايت چيزى هست كه به وسيله ، و به بركت آن ، شخص بتواند امام را بشناسد ؟
حضرت فرمود : بله ، خداوند عزّوجلّ فرموده است : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! اطاعت كنيد خدا را ، و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولو الأمر ( اوصياى پيامبر ) را » .
وپيامبر اكرم - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - فرمود : « هر كس بميرد در حالى كه امام خود را نشناخته است به مرگ جاهليّت مرده است » ، آن امام ، رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - بود و على - عليه السلام - بود - و ديگران گويند : و معاويه نيز بود - سپس حسن - عليه السلام - بود ، و حسين - عليه السلام - بود ، و ديگران نيز گويند : يزيد بن معاويه بود و حسين - عليه السلام - بود در حالى كه هرگز اين دو يكسان نبودند ، هرگز يكسان نبودند .
آنگاه حضرت ساكت شد . سپس فرمود : آيا اضافه كنم براى شما ؟
حكم الاعور گفت : بله ؛ فدايت شوم .
فرمود : ( از جملهء امامان ) على بن الحسين - عليه السلام - بود سپس محمّد بن على ابو جعفر - عليه السلام - ، و شيعيان پيش از آنكه نوبت به ابو جعفر ( امام باقر - عليه السلام - ) برسد مناسك حج و حلال و حرامشان را نمىشناختند ، تا اينكه نوبت به ابو جعفر ( امام باقر - عليه السلام - ) رسيد ، درِ علم و احكام را بر روى آنها گشود ، و مناسك حج و حلال و حرامشان را برايشان تبيين و توضيح داد ، بطوريكه مردم از آن پس به ائمّه احتياج پيدا كردند ، بعد از آنكه به مردم ( يعنى
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 418
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤١٨