فرمود : به تسليم خدا بودن ، و راضى بودن به آنچه برايش پيش مىآيد از شادى و غضب .
ما تَفْسيرُ هذا الحديث : « المُؤْمِنُ يَنْظُرُ بِنُورِ اللَّهِ » ؟
عَنْ مُعاوِيَةِ بْنِ عَمَّارٍ قالَ : قُلْتُ لِأَبي عَبْدِ اللَّهِ - عليه السّلام - : جُعِلْتُ فِداكَ ؛ هذَا الْحَديثُ الَّذي سَمِعْتُهُ مِنْكَ ما تَفْسيرُهُ ؟
قالَ : وَما هُوَ ؟
قُلْتُ : « إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَنْظُرُ بِنُورِ اللَّهِ » .
قالَ : يا مُعاوِيَةُ ؛ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْمُؤْمِنَ مِنْ نُورِهِ ، وَصَبَغهُمْ في رَحْمَتِهِ وَأَخَذَ ميثاقَهُمْ لَنا بِالْوَلايَةِ عَلى مَعْرِفَتِهِ يَوْمَ عَرَّفَهُ نَفْسَهُ ، فَالْمُؤْمِنُ أَخُ الْمُؤمِنِ لِأَبيهِ وَأُمِّهِ ، أَبُوهُ النُّورُ ، و أُمُّه الرَّحْمَةُ ، فَإِنَّما يَنْظُرُ بِذلِكَ النُّورِ الَّذى خُلِقَ مِنْهُ . « 1 »
معنى اين حديث : « مؤمن با نور خدا مىبيند » چيست ؟
معاوية بن عمار گويد : به امام صادق - عليه السلام - گفتم : فدايت شوم ؛ معنى اين حديثى كه از شما شنيدم ، چيست ؟
حضرت فرمود : آن حديث كدام است ؟
گفتم : « همانا مؤمن با نور خدا مىبيند » .
حضرت فرمودند : اى معاويه ؛ خداوند مؤمن را از نور خود آفريد ، و آنها را در رحمت خود غوطه ور ساخت ، و از آنها روزى كه خودش را به آنها شناساند براى ولايت شناخت خودش و ما ميثاق و پيمان گرفت .
پس مؤمن برادر مؤمن است از يك پدر و يك مادر ، پدرش نور است ، و مادرش رحمت است ، پس او با نورى كه از آن خلق شده است مىبيند .
هامش
( 1 ) - بصائر الدرجات : 80 ، بحار الأنوار : ج 64 ص 74 ح 2 .