مولاه ، اللهمّ وال من والاه وعاد من عاداه .
بيان : لمّا كانت الصلاة الكاملة في عليّ عليه السلام و لم يصدر كاملها إلّامنه و من أمثاله فقد ظهر عليه آثارها ، فكأنّه صار عينها ، وأيضاً لشدّة اشتراط ولايته في قبولها وعدم صحّتها بدونها ، ولكونه الداعي إليها والمعلّم لها ، فلتلك الامور قد يعبّر عنه عليه السلام بالصلاة في بطن القرآن « 1 » .
جابر گويد : از امام باقر عليه السلام از تفسير فرمايش خداى متعال كه مىفرمايد :
« نمازت را زياد بلند ، يا خيلى آهسته نخوان ؛ و در ميان آن دو ، راهى ( معتدل ) انتخاب كن » پرسيدم .
حضرت فرمود : به ولايت على عليه السلام كه همان نماز است ، و به آنچه تو را به سبب آن گرامى داشتهايم جهر نكن تا اين كه به تو امر نماييم ، و اين معنى فرمايش خدا است كه : « نمازت را زياد بلند نخوان » .
و امّا معنى : « و يا خيلى آهسته نخوان » مىفرمايد : اين را از على عليه السلام كتمان نكن ، و آنچه به سبب تو آن را گرامى داشتهايم به او ياد بده .
و معنى : « و در ميان آن دو ، راهى معتدل انتخاب كن » مىفرمايد : از من بپرس تا اجازه دهم كه امر ولايت على عليه السلام را آشكار كنى ، پس بر اين امر ، در روز غدير خم اجازه داده شد ، و اين است كلام حضرت در آن روز كه : خدايا ! هركس من مولاى او هستم على نيز مولاى اوست ، خدايا دوست دار دوستدار او را ، و دشمن بدار كسى كه او را دشمن بدارد .
علّامهء مجلسى رحمه الله در بيان اين حديث شريف مىفرمايد :
از آنجائى كه نماز كامل جز از على عليه السلام و امثال آن حضرت صادر نشده به همين جهت ، آثار آن نماز در او ظاهر شد ، گويا اين كه حضرت خود نماز است .
و همچنين به جهت شدّت اشتراط ولايت آن حضرت در قبولى نماز و عدم صحّت آن بدون ولايت او ، زيراكه داعى بر نماز و معلّم نماز آن حضرت است ، به جهت اين امور است كه از حضرتش به نماز در بطن قرآن تعبير مىشود .
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : ج 36 ص 106 ح 53 ، عن تفسير العيّاشي : ج 2 ص 319 - 320 ح 180 .