فرمودند : منظور از آن آيه ما ، دوستان ما ، شيعيان ما و شيعيان وصى او ( يعنى امام اميرالمؤمنين على عليه السلام ) هستند .
بعد آيه را تلاوت كردند كه « هر كه كفر ورزد بهرهء كمى به او خواهم داد ، آن گاه او را به عذاب آتش مىكشانم » .
فرمودند : منظور از آن ، كسى است كه از امّتش جانشين او را منكر شده و از او پيروى نكرده است . به خدا سوگند ، حال اين امّت چنين خواهد بود .
101 . سعيد بن مسيّب مىگويد : از حضرت امام سجاد عليهما السلام پرسيدم :
مقصود خداوند متعال از كلمه « النّاس » در آيه شريفه چه كسانى هستند ؛ آن جا كه مىفرمايد : « و اگر ( تمكن مادى كفرورزان ) سبب نمىشد كه همه مردم ، امت واحد شوند . . . » ؟
فرمود : مقصود خداوند متعال از كلمه « الناس » امّت حضرت محمّد صلى الله عليه و آله مىباشد كه امّت حضرت محمّد صلى الله عليه و آله همگى در كفر در يك امت مىشدند « ما براى كسانى كه به خدا كفر مىورزيدند خانههايى قرار مىداديم با سقفهايى از نقره و نردبانهايى كه از آن بالا روند » اگر با كفرورزان امت حضرت محمّد صلى الله عليه و آله چنين مىكرد اهل ايمان محزون مىشدند و ديگر كسى با آنان ازدواج و وصلت نمىكرد ؛ بلكه همه به كفرورزان روى مىآوردند .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 309
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٠٩