مرد تميمى مىگويد : قومش بر فلان سرزمين هجوم برده و هر كسى را كه در آن بوده كشته و آن ها افتخار مىكنند كه قومشان چنين كارى انجام دادند و عرب زبان نيز مىگويد : ما با فلان قوم چنين رفتار كرديم و ما فرزندان فلانى را اسير كرديم و يا فلان شهر را ويران ساختيم ؛ منظور آنها از اين سخنان اين نيست كه خودشان انجام دادهاند ؛ بلكه مىخواهد بگويد آنان با نكوهش و اينان با افتخار مىگويند كه قومشان چنين و چنان كردند و گفته خداوند در اين آيه همانا سرزنش پدرانشان و توبيخ و سرزنش بر اين افراد موجود مىباشد ؛ زيرا آن زبانى است كه قرآن به آن زبان نازل گرديده و براى اين كه اين جانشين نيز به آنچه كه پدرانشان انجام دادند راضى بودند و كار آنها را تأييد مىكردند ؛ پس جايز است كه به آن ها گفته شود : شما اين كار را انجام داديد . يعنى به انجام كار قبيح آن ها راضى بوديد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 289
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٨٩