امام حسين عليه السلام فرمود :
راست گفتى ، كارها از قبل و بعد براى خدا است و اوست كه در هر روز در يك حكم و شأنى است اگر قضاى الهى بر آنچه ما دوست داريم نازل شود پس خدا را در مقابل نعمتهاى او سپاس مىگزاريم و او بر اداى شكر ، يارى كننده است ، و اگر قضاى الهى مانع از اميد و رسيدن به مرام و مقصود شود ، پس كسى كه نيّت و سريرهء او حق است و سيرت و روش او پرهيزكارى و تقوا است از خداوند دور نمىشود .
عرض كردم : آرى ؛ چنين است ، خداوند تو را به آنچه دوست مىدارى برساند ، و از آنچه بيم دارى برحذر دارد .
فرزدق گويد : آن گاه در مورد مسايلى از نذر و اعمال حجّ از حضرتش پرسيدم و حضرت پاسخ آنها را فرمودند ، سپس مركب خود را حركت داد و فرمود : السلام عليك ، آن گاه از همديگر جدا شديم .
پرسش درباره اذان
62 - در روايتى آمده است : امام صادق عليه السلام از پدر بزرگوارش از نياى گرامش عليهم السلام نقل مىكند كه مىفرمايد :
از امام حسين عليه السلام در باره نظر اهل سنّت در مورد اذان پرسيدند كه مىگويند : دليل تشريع اذان رؤيايى بود كه عبداللَّه بن زيد در خواب ديده بود ، او اين رؤيا را به پيامبر صلى الله عليه و آله بازگو كرد و حضرتش به اذان دستور داد .
امام حسين عليه السلام فرمود : وحى الهى به پيامبر شما فرود مىآيد و شما مىپنداريد كه اذان را از عبداللَّه بن زيد اخذ كرده است ؛ با اين كه اذان وجه دين شماست ؟