اگر روزى شما نبوديد از چه كسى پيروى كنيم ؟
1 - عبيداللَّه بن عبداللَّه بن عتبه گويد :
من در محضر سيّدالشهداء امام حسين عليه السلام حضور داشتم كه ناگاه علىّ بن الحسين عليهما السلام وارد شد ، امام حسين عليه السلام او را پيش خود خواند و محكم در آغوش گرفت و ميان دو چشمانش را بوسيد . آن گاه فرمود :
پدرم فداى تو باد ! چقدر خوش بو هستى و چه خلق نيكويى دارى .
از اين سخن ، از دلم چيزى خطور كرد ، عرض كردم : پدر و مادرم به فدايت اى فرزند رسول خدا ! اگر - خداى نخواسته ، پناه بر او - روزى شما نبوديد از چه كسى پيروى كنيم ؟
فرمود : از اين پسرم على ، او امام و پدر امامان است .
عرض كردم : مولاى من ! او هنوز سنّ كمى دارد !
فرمود : آرى ، فرزندش محمّد در سنّ نه سالگى به امامت مىرسد ، سپس مدّتى سكوت مىنمايد .
امام عليه السلام فرمود : آن گاه به راستى علم و دانش را مىشكافد .
علّامهء مجلسى رحمه الله در شرح اين روايت ارزشمند مىنويسد : منظور امام حسين عليه السلام از اين فراز كه « فرزند او محمّد است » بيان حال اوست كه او كوچك نيست ؛ چرا كه فرزندى به نام محمّد دارد و در سن نه سالگى به امامت مىرسد . منظور اين است كه پيش از امامت از او پيروى مىشود و شايد به قصه جابر بن عبداللَّه انصارى صحابى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اشاره باشد . . .
آنگاه ساكت مىشود وسخن نمىگويد تا اين كه به امامت مىرسد و علم و دانش را مىشكافد .