اين بدان جهت بود كه هنگامى كه فرشتگان به حالات ، دلها ، گوشها و ديدگان آنها بنگرند و مهر الهى را در آنها مشاهده كنند ، شناختشان نسبت به خداوند فزونى يابد و به آگاهى خدا از چيزى كه هنوز رخ نداده يقين كنند . تا جايى كه به هنگام ديدن كسانى كه مهر بر جوارح آنان زده شده ، آنچه در لوح محفوظ مىبينند ، خبردار شوند و آن را در دلها ، گوشها و ديدگان آنها مشاهده نمايند و يقين آنها به آگاهى خدا از پنهانىها فزونى يابد .
به حضرتش گفتند : اى پيامبر خدا ! آيا در ميان بندگان خدا كسى هست كه همانند فرشتگان اين مُهر را ببيند ؟
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آرى ، محمّد ، رسول خدا با نشان دادن خدا ، آن مهر را ديده است ، همچنين از امّت او ، نيز كسى كه در برابر خدا از همه فرمان بردارتر ، در كوشش در اطاعت او كوشاتر و در دين او از همه برتر است ، آن مهر را مىبيند .
گفتند : اى پيامبر خدا ! او را آشكار ساز ؛ او كيست ؟
البتّه هر كدام از آنها آرزو مىكردند كه همان فرد باشند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : او را واگذاريد تا كسى كه خدا مىخواهد باشد ، چرا كه بزرگوارى و شكوه مراتب در پيشگاه خدا با آرزو ، گمان و پيشنهاد نمىشود ، بلكه چنين مقامات فضلى از جانب خدا براى كسى است كه او را بر كارهاى شايسته توفيق دهد و با آنها گرامى بدارد تا در اثر آنها به برترين درجهها و بهترين مرتبهها برسد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 383
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٨٣