عبادت خود به خداى مهربان را صلوات درود بر من و تو قرار مىدهند .
در بزرگترين و با شكوهترين محافل و مجالس آنها خطيب و سخنورشان مىگفت : على ، داراى نيكىها و خيرهاى گوناگون است ، او بزرگوارىها و كرامتهاى گوناگونى را در برگرفته . او كسى است كه همهء ويژگىهاى خيرى كه در ديگر مردمان پراكنده است ، در خود جمع كرده است . همهء درودها ، بركتها و تحيّتها از جانب خدا بر اوست .
در اين هنگام شنيدم كه فرشتگانى كه در نزد آن خطيب حضور داشتند و فرشتگان آسمانهاى ديگر ، حاجبان ، عرش ، كرسى ، بهشت و دوزخ همگى پس از پايان سخنان او گفتند : خدايا ! بپذير . خدايا ! ما را با صلوات و درود بر او و بر خاندان پاكش ، پاكيزه گردان !
أنت تعمل هذا العمل فكيف نحن ؟
71 - روى صاحب كتاب زهد مولانا عليّ بن أبي طالب - صلوات اللَّه عليه - قال : حدّثنا سعد بن عبداللَّه ، عن إبراهيم بن مهزيار ، عن أخيه علي ، عن محمّد بن سنان ، عن صالح بن عقبة ، عن عمرو بن أبي المقدام ، عن أبيه ، عن حبّة العرني قال :
بينا أنا ونوف نائمين في رحبة القصر ، إذ نحن بأمير المؤمنين عليه السلام في بقيّة من الليل ، واضعاً يده على الحائط شبيه الواله ، وهو يقول :
« إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
« 1 » . . . إلى آخر الآية .
هامش
( 1 ) - البقرة : 164 .