همان لحظهاى است كه پروردگارم بر من درود مىفرستد و لذا خداوند آن گاه كه فرمود : « نماز را از زوال آفتاب برپا دار . . . » ، نماز را بر من و بر امّتم در اين زمان ، واجب فرمود و اين ، همان زمانى است كه در روز قيامت ، جهنم پيشآورده مىشود و هر مؤمنى كه در آن زمان در نمازش در حال سجده يا در حال ركوع يا در حال قيام بوده ، خداوند بدنش را بر آن آتش حرام مىكند ؛
و اما ( دربارهء زمان ) نماز عصر ( پاسخ اين است كه ) اين زمان همان زمانى است كه آدم عليه السلام از آن درختِ ( ممنوعه ) خورد و و موجب حرمان او از بهشت شد و لذا خداوند به ذرّيّهاش فرمان داد كه تا روز قيامت اين نماز بگزارند و او آن را برگزيد و واجب فرمود و بههمين خاطر اين ( نماز ) از محبوبترين نمازها نزد خداوند عزوجل است ؛ بنابراين پروردگارم به من سفارش فرموده كه در بين همهء نمازها ، آن را مواظبت كنم ؛ او فرمود : « بر نمازها و نماز ميانه مواظبت كنيد . . . » ؛ اين ( نماز ميانه ) همان نماز عصر است ؛
و اما ( دربارهء زمان ) نماز عشا ( پاسخ اين است كه ) اين همان زمانى است كه خداوند توبه آدم را پذيرفت و ( البته ) بين زمانى كه او از آن درخت خورد و زمانى كه ( خداوند ) توبهء او را پذيرفت ، سيصد سال به روزهاى دنيايى فاصله بود و ( بدان كه ) روزهاى آخرت هر روزش هزار سال از آن ( نوعى ) است كه شما محاسبه مىكنيد ؛ لذا آدم - صلوات اللَّه عليه - سه ركعت نماز خواند ؛ يك ركعت براى خطاى خودش ( يعنى همان ترك أولى ) و يك ركعت براى خطاى حوّا و يك ركعت براى توبهاش .
آن گاه خداوند توبهء او را پذيرفت و بر امّت من اين سه ركعت نماز را ( در اين زمان ) واجب فرمود و اين زمان ، همانى است كه دعا در آن مُستجاب مىشود ؛ پروردگارم آن جا كه فرمود : « پس خدا را تسبيح گوييد آن گاه كه به عصر در مىآييد و آن گاه كه به بامداد در مىشويد » ، به من وعده داده است كه آن كس كه از او چيزى مسألت كند را مأيوس برنگرداند ؛
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 571
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٥٧١