فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله الرَّجُلَ فَقَرَأَها عَلَيْهِ وَ بَشَّرَهُ بِذلِكَ . « 1 »
من تو را به شدت دوست مىدارم ، چه كنم ؟
على عليه السلام مىفرمايد : مردى از انصار خدمت حضرت رسول صلى الله عليه و آله شرفياب شد و گفت : يا رسول اللَّه ! من فراق شما را تحمل نمىكنم ؛ بطورى كه هرگاه وارد منزلم مىشوم ، مدام به ياد شما هستم ؛ بطورى كه به خاطر اين عشق شديدى كه به شما دارم ، محل خودم را ترك مىكنم و به اينجا مىآيم تا شما را ببينم و به چهره شما نظرى بيفكنم و لذا اين انديشه مرا به خود مشغول داشته است كه اگر روز قيامت شد و شما وارد بهشت شديد و در اعلى عليين جاى گرفتيد من چه كنم اى پيامبر خدا ؟
اينجا بود كه اين آيه نازل شد : « و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند ( در روز رستاخيز ) همنشين كسانى خواهد بود كه خدا ، نعمت خود را بر آنان تمام كرده ؛ از پيامبران و صديقان و شهداء و صالحان و آنها رفيقهاى خوبى هستند » .
حضرت رسول صلى الله عليه و آله آن مرد را خواستند و آيه مزبور را بر او تلاوت كردند و او را به آن بشارت دادند .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 8 ، ص 188 ، ح 159 .