حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اى سلمان ! ( اين آيات را ) بخوان : « پس آن گاه كه وعده ( تحقق ) نخستين آن دو فرا رسد ، بندگانى از خود را كه سخت نيرومندند بر شما مىگماريم ، تا ميان خانهها ( يتان براى قتل و غارت شما ) به جستجو درآيند و اين تهديد تحقق يافتنى است * پس ( از چندى ) دوباره شما را بر آنان چيزه مىكنيم و شما را با اموال و پسران يارى مىدهيم و ( تعداد ) نفرات شما را بيشتر مىگردانيم » .
سلمان مىگويد : در اين هنگام ( گريستم و شوق زده شدم و ) گريه و شوقم شدّت يافت و گفتم : يا رسولاللَّه ! قول مىدهيد ؟
حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : بله . قسم به آن كس كه محمد را رسالت داد من آن را از سوى خود و على و فاطمه و حسن و حسين و نه امام و ( نيز از سوى ) هر آن كس كه از ما است و در راه ما مظلوم واقع شده به تو قول مىدهم .
آرى . به خدا سوگند اى سلمان ! سپس ، ابليس و لشكرهايش و هر كس كه ايمان خالص و ( يا ) كفر خالص ورزيده حاضر مىشوند تا قصاص خونها گرفته شود و ( بدان كه در اين معركه ) خداوند به احدى ظلم نمىكند ؛ و ما تأويل اين آيهايم ( كه مىگويد ) : « و خواستيم بر كسانى كه در آن سرزمين ، فرودست شده بودند منّت نهيم و آنان را پيشوايان ( مردم ) گردانيم و ايشان را وارث ( زمين ) كنيم * و در زمين قدرتشان دهيم و ( از طرفى ) به فرعون و هامان و لشكريانش آنچه را كه از جانب آنان بيمناك بودند ، بنمايانيم » .
سلمان مىگويد : آن گاه بود كه من از پيشگاه رسولخدا صلى الله عليه و آله برخاستم و ديگر براى سلمان مهم نبود كه چه زمانى او مرگ را ، يا مرگ او را ملاقات مىكند .
( 111 )
ابْنُ عَبَّاسٍ يَسْأَلُ : كَمِ الْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِكَ ؟
الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ ، عَنْ هارُونَ مُوسى ، عَنْ مُحمّدِ بْنِ صَدَقَة الِّرقِّيِّ ، عَنْ أَبِيه ، عَن أَبِي
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 261
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٦١