1708 : امام على عليه السلام : واگذارنده عمل به دانش ، به پاداش عمل نامطمئن است .
ر . ك : ص 67 « شرط عمل » / ص 85 « عمل » / ص 203 « عمل » ص 545 « عمل » / ص 663 « دانشمندان بد » .
2 / 22 : ادعاى دانش
1709 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بگويد من دانشمندم ، نادان است .
1710 : امام على عليه السلام - در نامه اش به امام حسن عليه السلام - : من تو را به نادانيهاى گوناگونت كوبيدم ، تا خود را دانا مپندارى و اگر چيزى به تو رسيد كه آن را شناختى ، آن را بزرگ مشمارى ؛ زيرا دانا كسى است كه دريابد آنچه مىداند در برابر آنچه نمى داند اندك است و بدين سبب خود را نادان بشمارد و به مدد اين دريافت ، بر كوشش خود در جستجوى دانش بيفزايد و همواره جويا و شيفته دانش باشد و از آن بهره گيرد و در برابر دانشمندان ، فروتن و دل سپرده و پيوسته خاموش ، و از خطا ، پرهيزگار و شرمگين باشد و اگر چيزى بر او درآمد كه نمى شناسد ، آن را انكار نكند ؛ چه به نادانى خويش اقرار دارد .
1711 : امام على عليه السلام : بسى مدعى دانش كه دانشمند نيست .
ر . ك : ص 487 « گفتن : نمى دانم » / ص 581 « اعتراف به نادانى » .
2 / 23 : حبّ دنيا
1712 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دنيا را دوست بدارد ، ترس آخرت از دلش برود و خداوند به بنده اى دانش نداد و دنيا دوستى اش افزايش نيافت ، جز آنكه خشم خداوند بر او بيشتر شد .
1713 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آن سنگ لغزنده اى كه گامهاى دانشمندان بر آن استوار نمى ماند ، آز است .