دنيا و آخرت ! ما را از سوء فتنه ها در پناه خود بگير .
2 / 18 : پناه جويى از نادانى
1695 : ام سلمة : پيامر خدا صلى الله عليه و آله هر گاه از خانه بيرون مى رفت مى گفت : به نام خدا . پروردگارم به تو پناه مى برم از اينكه بلغزم يا گمراه گردم ، ستم كنم يا بر من ستم شود ، نادانى كنم يا بر من نادانى شود .
1696 : امام على عليه السلام - در دعاى يوم الهرير در پيكار صفّين - : خدايا ! . . . از نادانى و بيهودگى و از گفتار و كردار بد به تو پناه مى برم .
1697 : امام صادق عليه السلام - در دعاى صبح و شام - : خدايا ! با تو شام مى كنيم و با تو صبح مى كنيم و با تو زنده ايم و با تو مى ميريم و به سوى تو مى آييم و به تو پناه مى برم ، از اينكه كسى را خوار گردانم يا خوار شوم ، گمراه سازم يا گمراه شوم ، ستم كنم يا بر من ستم شود و نادانى كنم يا بر من نادانى شود .
1698 : عبدالرحمان بن سيابه : امام صادق عليه السلام اين دعا را به من داد : « سپاس خدايى را كه صاحب حمد است و شايسته و نهايت و محلّ آن . . . و پناه مى برم از اينكه نادانى را با دانش و جفا را با بردبارى و ستم را با دادگرى و گسستن را با نيكى و بى تابى را با شكيبايى جا به جا كنم » .
2 / 19 : استغفار از نادانى
1699 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين دعا را مى خواند : خدايا ! خطا و نادانى و اسراف كارى و آنچه را تو بهتر از خودم مى دانى بر من بيامرز . خدايا ! شوخى و جدّى و خطا و عمرم را بر من ببخشاى كه همه اينها نزد من هست .