ناتوانان را تباه ساخته ، ولى آنچه را حقّ خود مى پنداريد خواسته و بدان دست يافته ايد . نه مالى بذل كرديد و نه جانى را در راهِ جان آفرين به خطر افكنديد و نه براى خدا با گروهى در افتاديد .
شما از خدا آرزوى بهشت و همجوارىِ پيامبران و امان از كيفرش را داريد . اى كسانى كه چنين آرزويى از خداوند داريد ! من بر شما از آن مى ترسم كه انتقامى از انتقامهاى خدايى بر شما فرود آيد ؛ زيرا شما از كرم الهى به اين جايگاه برتر دست يافتيد ، ولى مردان الهى را بزرگ نمى داريد . از شكسته شدن برخى از پيمانهاى پدرانتان هراسان مىشويد ، ولى با اينكه مى بينيد پيمانهاى الهى شكسته شده هراسان نمى گرديد ؛ حال آنكه عهد ( و ولايتِ ) پيامبر صلى الله عليه و آلهخوار شمرده شده است و نابينايان و گنگها و زمينگيران در همه شهرهاى ( جهان اسلام ) درمانده اند و بر آنها ترحّمى نمى شود . شما به اندازه منزلتى كه از آن برخورداريد ، كارى نمى كنيد و نه بدان كس كه [ در اين جهت ] كار مىكند مددى مى رسانيد و با چرب زبانى و سازش با ستمگران خود را آسوده مى سازيد .
همه اينها از آن چيزهاست كه خداوند شما را به جلوگيرى ( فردى ) و هميارىِ با ديگران در جلوگيرى از آنها فرمان داده و شما غافليد . مصيبت شما از همه مردم بزرگتر است اگر نيك دانستيد ، و اين بدان جهت است كه در نگهدارى جايگاه دانشمندان كوتاهى كرديد ؛ زيرا گردش امور و جريان احكام به دست دانشمندان به خداوند است كه بر حلال و حرامش امين اند و اين جايگاه از شما گرفته شده است و اين سلبِ منزلت جز به سبب پراكندگى از حقّ واختلافتان در سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله پس از دليلى روشن نيست .
اگر بر آزار شكيبايى مى كرديد و در راه خدا تحمّل به خرج مى داديد ، امور خدا بر شما وارد و از شما صادر مى شد و به شما بازمى گشت ؛ ولى شما خود ستمكاران را در جايگاه خويش جاى داديد و زمام امور ( حكومت ) خدايى را به دستِ آنان سپرديد ، تا به شبهه كار كنند و به راهِ شهوتها روند . گريز شما از مرگ و خوش آمدنتان از زندگى ، كه به هر حال از شما
علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 571
مساهمون: محمد الريشهري
ص٥٧١