1 . درخواست شفاعت اهل بيت عليهم السلام
پس از دعاهاى ياد شده ، زائر اهل بيت عليهم السلام ، از آنها مىخواهد كه براى وى ، شفاعت كنند ؛ امّا پيش از درخواست خود ، اظهار مىنمايد كه : « من ، گناهانى را مرتكب شدهام كه تنها راه بخشش آنها ، رضايت شماست » .
در اين جا ، اين سؤال پيش مىآيد كه : گناهانى كه راه بخشش آنها ، رضايت اهل بيت عليهم السلام است ، كداماند ؟
به اين پرسش ، دو گونه مىتوان پاسخ داد : نخست اين كه : اهل بيت عليهم السلام ، به چيزى جز آنچه خدا مىخواهد ، راضى نمىشوند . بنا بر اين ، رضاى آنها ، رضاى خداست .
از اين رو ، همهء گناهان ، به استثناى گناهانى كه ناشى از تجاوز به حقوق مردم باشد ، با رضاى اهل بيت عليهم السلام و شفاعت آنان ، قابل آمرزش است .
دوم اين كه : مقصود ، گناهانى باشد كه ناشى از كوتاهى در اداى حقوق اهل بيت عليهم السلام است ؛ « 1 » زيرا همهء مسلمانان ، موظّفاند كه در راه ايجاد حكومت جهانى اسلام به رهبرى آنان ، تلاش كنند . كوتاهى در اين راه ، گناهى بزرگْ محسوب مىشود ، و تنها راه بخشش و آمرزش اين گونه گناهان ، رضايت و شفاعت اهل بيت عليهم السلام است .
بارى ! زائر ، خطاب به امامى كه به زيارت او رفته ، مىگويد : « گناهانى دارم كه تنها راه آمرزش آنها ، رضايت شماست . از اين رو ، شما را سوگند مىدهم به حقّ خدايى كه شما را رازدار خود قرار داده و سرپرستى آفريدههاى خود را به شما واگذار كرده و اطاعت شما را همتاى اطاعت خود ( واجب ) نموده ، از خدا بخواهيد كه گناهان مرا ببخشد و از من ، شفاعت كنيد ، زيرا من ، فرمانبُردار شما هستم » .
سپس در ادامه ، براى چندمين بار تأكيد مىنمايد كه فرمانبردارى من از شما ، به
هامش
( 1 ) . ر . ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث ، ج 2 ، ص 541 ( شناخت حقوق اهل بيت ) .