تفسير « رد كردن »
تعبير « رد كردن » اهل بيت عليهم السلام ، به معناى نپذيرفتن سخن آنان و بىاعتنايى به فرمانهاى ايشان است . منكران اهل بيت عليهم السلام ، بر دو گونهاند : گروهى ، از مقام ايشان ، ناآگاهاند و از معارفِ آنان ، بىبهره . اين دسته ، هيچ گاه به تكذيب اهل بيت عليهم السلام نمىپردازند و به آنان ، نسبتِ دروغ نمىدهند . سرنوشت چنين منكرانى ، سرگردانى و گمراهى است .
دستهء ديگر ، سفارشهاى بىشمار پيامبر صلى الله عليه و آله در معرّفى اهل بيت عليهم السلام را ديدهاند و از آياتِ قرآن كه جانشينان برحقّ پيامبر صلى الله عليه و آله را معرّفى مىكند ، آگاهاند ؛ امّا براى رسيدن مطامع دنيوى ، از حقيقت ، چشم مىپوشند و به انكارِ خورشيد مىپردازند و براى رهايى از پرسشهاى حقجويان ، سخنانِ اهل بيت عليهم السلام را تكذيب مىكنند و به آنان ، نسبت دروغ مىدهند . اين دسته از منكران ، افزون بر گمراهى ، جايگاهى بس دردناك در دوزخ دارند .
جايگاه منافقان در دوزخ
پايينترين طبقهء دوزخ ، از آنِ منافقان است . قرآن ، جايگاه منافق در جهنّم را چنين مىشناسانَد :
« إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
. « 1 »
همانا منافقان ، در فروترين طبقهء دوزخ هستند » .
پيوند منكران اهل بيت عليهم السلام و منافقان
آنچه سبب مىشود تا منكران در قَعر دوزخ جاى گيرند ، همآوايى آنان با منافقانى است كه حقيقت را مىشناسند و به آن ، ايمان نمىآورند . امام صادق عليه السلام ، در بيان سيرِ حركتِ منكران ، فرموده است :
هامش
( 1 ) . سورهء نساء : آيهء 145 .