چگونه آيات الهى در نزد امام معصوم است ؟
نشانههاى آفرينش ، معجزات پيامبران و قرآن ، همگى از آيات الهىاند . امّا كداميك از اين آيات ، نزد اهل بيت عليهم السلام است ؟ تأمّل در مفاهيم آيات الهى ، بيانگر آن است كه تمام آيات پيشگفته در نزد امام است ؛ زيرا اگر آيه به معناى نشانههاى آفرينش باشد ، تمام نشانههاى خداپرستى ، توحيد و خداشناسى ، در نزد اهل بيت عليهم السلام ، حاضر است و به سخن ديگر ، جهان نزد امام زمان عليه السلام ، حاضر است و او مىتواند در همهء جهان و جهانيان ، تصرّف كند . حمزة بن عبد اللَّه جعفرى مىگويد : در پشت برگهاى نوشتم :
« إِنَّ الدُّنيا مُمَثِّلَةٌ لِلإِمامِ كَفَلْقَةِ الجَوْزَةِ ، دنيا ، مانند پارهاى گردو ، براى امام ، نمايان است » و آن را به امام رضا عليه السلام دادم و به ايشان گفتم : شيعيان ، اين حديث را روايت كردهاند .
آن را انكار نمىكنم ؛ امّا دوست دارم كه از شما بشنوم .
امام عليه السلام به برگه نگريست . سپس آن را در هم پيچيد . پنداشتم كه آن سخن ، بر ايشان سنگين آمده است . سپس امام عليه السلام فرمود : « درست است . آن را به روى پوست ، منتقل كن [ ، تا ماندگار شود ] » . « 1 »
اگر آيه به معناى معجزات پيامبرانِ پيشين باشد ، تمام آنها در نزد امامان عليهم السلام نگهدارى مىشود و در عبارتهايى از اين زيارتنامه ، آن را بررسى كرديم . « 2 »
آيه ، به معناى قسمتهاى معيّن قرآن نيز در نزد امامان عليهم السلام هست و تمام حقايق قرآنى و باطن آيات الهى ، در نزد امام معصوم است و علم ظاهر و باطن ، تنها در اختيار ايشان است و كسى در اين برجستگى ، با آنانْ برابر نيست . « 3 »
هامش
( 1 ) . الاختصاص ، ص 217 .
( 2 ) . ر . ك : ص 175 : « و ورثة الأنبياء » .
( 3 ) . « لَدَى » در زبان عربى ، براى حاضرِ نزديك به كار مىرود ، بر خلاف « عِنْد » كه براى دور و نزديك ، كاربرد دارد . براى نمونه ، وقتى پول در جيب كسى باشد ، مىگويد : « لدىّ نُقُودٌ » و چنانچه در شهر ديگرى پول داشته باشد ، مىگويد : « عندى نقودٌ » ( ر . ك : شرح الرضي على الكافية ، ج 3 ، ص 221 ) .