چنان بود كه تو را استوار داشتيم ، نزديك بود كه اندكى به آنان بگِرايى » .
جملهء
« وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ »
، به مقام عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله اشاره دارد و چنانچه خداوند ، پيامبر صلى الله عليه و آله را معصوم نمىآفريد ، او هم در معرض فريب دشمنان بود . به ديگر سخن ، معصوم و غير معصوم ، در معرض القائات شيطانى هستند ؛ ولى غير معصوم ، آن را مىپذيرد و فريفته مىشود و معصوم ، آن را رد مىكند و فريب نمىخورد .
معناى ايمنى اهل بيت عليهم السلام از فتنه
اكنون بايد ديد كه مراد از « فتنه » در عبارت « آمنكم من الفتن » ، چيست ؟ آيا پيشوايان معصوم ، از آزمايشهاى الهى در امان هستند يا آن كه از فريبِ فريبكاران ، در اماناند ؟
بر اساس آيات قرآنى و روايات معتبر ، همهء آفريدگان ، آزموده مىشوند و پيشوايان الهى نيز از اين قاعده ، مستثنا نيستند ؛ ولى آنان ، خداى را آنچنان كه بايد ، اطاعت مىكنند و از همين روى ، در آزمايشهاى الهى ، سرافرازند . بنا بر اين ، مراد از فتنه در اين جا آزمايش نيست ؛ بلكه خداوند بر اساس سنّت خويش ، چهارده معصومِ پاك را امان داد تا فريبِ فريبكاران ، از آنان دور باشد و از هر گونه خطا و اشتباهى ، ايمن باشند . تنها ارادهء الهى است كه مىتواند آدمى را از خطا و اشتباه ، بِرَهاند ؛ زيرا طبيعت انسان ، جايز الخطا بودن است و آنچه از انسان پذيرفته نيست ، پافشارى و تكرارِ خطاست . امّا اعتقاد ما در بارهء پيشوايان معصوم ، آن است كه از ايشان ، خطاى عادى هم سر نمىزند و اين ، موهبت الهى در حقّ آنان است ، و لا غير .
پاكانِ مطلق
عنايت ديگر خداوند به جانشينان خود بر روى زمين ، پاكيزه كردن آنان از هر گونه پليدى و آلودگى است . زائر ، در برابر امام عليه السلام مىايستد و بر اين باور است كه او در عقيده ، اخلاق ، عمل و تبارِ خانوادگى خود ، زلال و شفاف است و در سلسلهء عصمت ، هيچ نوع آلودگى ظاهرى و باطنىاى مشاهده نمىشود ، و اين ، نويد قرآنى است :