اساس روايتى ، ايشان مىفرمايد :
إنّا أهلَ البَيتِ لَم يَزَلِ اللَّهُ يَبعَثُ فِينا مَن يَعلَمُ كِتابَهُ مِن أوَّلِهِ إلى آخِرِهِ . « 1 »
ما خاندانى هستيم كه خداوند ، همواره كسى را از ميان ما بر مىانگيزد كه قرآن را از آغاز تا فرجامش مىداند .
بنا بر اين ، امامان عليهم السلام ، نكتههاى ناب معرفتى را از قرآن بر مىگيرند و برداشتى كه آنان از قرآن مىكنند ، حقيقتِ قرآن است ، نه پندار و حدس و گمان . آنان ، راهنمايانى هستند كه انسان را با اطمينان ، به مقصد مىرسانند و آنانى كه اهل بيت عليهم السلام را كنار نهادهاند ، اگر چه به سوى مقصد بروند ، با ترديدهاى بسيارى رو به رو هستند و پيمودن راه پُر خطر و شكآلود ، بدون راهنما ، سختْ دشوار است .
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات ، ص 194 ، ح 6 .