( 29 ) : وَ حَفَظَةِ سِرِّ اللَّه .
و نگاهبانان راز خدا . . .
توضيح واژهها
حَفَظَة : جمع « حافظ » ، يعنى نگهبان . « 1 »
سِرّ : آنچه پوشيده است ، راز . « 2 »
شرح
در احاديث گونهگون ، اهل بيت عليهم السلام به عنوان رازدار خداوند ، معرّفى شدهاند و در اين فراز « زيارت جامعهء كبيره » ، آنان ، نگهبان اسرار خداوند دانسته شدهاند . چيستى راز ، همواره پوشيده است ؛ زيرا اگر آشكار شود ، ديگر راز نخواهد بود ؛ امّا آثارِ سرّ الهى را در متون روايى مىتوان يافت . اينك ، سه موضوع را بررسى مىنماييم : نخست ، رواياتى كه اهل بيت عليهم السلام را رازداران الهى معرّفى مىكنند . دوم ، توضيحى اجمالى در بارهء نقش آگاهى از رازهاى الهى در زندگى ؛ و سوم ، دليل محروميّت مردم از آگاهى يافتن بر رازهاى الهى .
1 . رازداران الهى
در روايات فراوانى ، امامان عليهم السلام ، رازدار خداوند معرّفى شدهاند . بنا بر روايتى ، امير مؤمنان عليه السلام فرموده :
أنَا المُؤتَمَنُ عَلى سِرِّ اللَّهِ . « 3 »
من ، امين بر راز خدايم .
هامش
( 1 ) . « الحافظ و الحفيظ : الموكّل بالشّىء يحفظه » ( لسان العرب ، ج 7 ، ص 441 ) .
( 2 ) . « السرّ من الأسرار الّتى تكتم ، و السرّ ما أخفيت ، و الجمع أسرار » ( لسان العرب ، ج 4 ، ص 356 ) .
( 3 ) . الأمالى ، صدوق ، ص 88 ، ح 58 .