خورشيد درخشان ، افزونتر است . « 1 »
4 . رهبرى سياسى
در ديدگاه شيعه ، ويژگىهاى اخلاقى ، علمى و نفوذ باطنى ، مقدّمهء رهبرى سياسى است و امام مسلمانان ، پيش از آن كه جامعه را از نظر سياسى اداره كند ، بايد در دانش و اخلاق ، سرآمد بوده ، در تصرّف دلها توانا باشد و شيعه ، با همين معيار ، امام على عليه السلام را جانشين بدون واسطهء پيامبر صلى الله عليه و آله مىداند و پس از او ، يازده امام معصوم را به عنوان رهبران سياسى خود ، پذيرفته است و فرمان آنها را فرمان خدا و پيامبر او مىداند ، چنانچه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده :
إسْمَعُوا وَ أطيعُوا لِمَن وَلّاهُ اللَّهُ الأمرَ فَإنَّهُ نِظامُ الإْسلامِ . « 2 »
از كسى كه خداوند ، او را بر شما ولايت داده است ، شنوايى و اطاعت داشته باشيد ، كه او [ مايهء ] نظام يافتن اسلام است .
شيعيان ، پيروِ امامى هستند كه خداوند ، او را « حاكم » قرار داده است و چنين امامى ، « نظام اسلام » است و اگر از ديگرى پيروى شود ، انسجام دين اسلام ، گسسته مىشود و در برابر بيگانگان ، كارساز نخواهد بود .
رهبرى سياسى در روزگار غيبت
مكتب شيعه ، در برابر دانش گستردهء اهل بيت عليهم السلام و اخلاق بىبديل معصومان عليهم السلام ، فروتن است و احدى را براى رهبرى سياسى ، در رتبهء آنان نمىداند و از سويى ، خِرد ، حكم مىكند كه هر گاه رسيدن به مرتبهء اعلا ممكن نيست بايد به مرتبهاى پايينتر دست يازيد و رها كردن جامعه ، پسنديده نيست . بنا بر اين ، نظريهء مترقّى
هامش
( 1 ) . همان ، ص 194 ، ح 1 : واللَّه لنور الإمام فى قلوب المؤمنين أنور من الشَّمس المضيئة بالنَّهار .
( 2 ) . الأمالى ، مفيد ، ص 14 ، ح 2 .