8 / 2 حافظ شيرازى « 1 »
بيا كه رايت منصور پادشاه رسيد * نويد فتح و بشارت ، به مهر و ماه رسيد
جمال بخت ز روى ظفر ، نقاب انداخت * كمال عدل به فرياد دادخواه رسيد
سپهر ، دور خوش اكنون كند كه ماه آمد * جهان به كام دل اكنون رسد ، كه شاه رسيد
ز قاطعان طريق ، اين زمان شوند ايمن * قوافل دل و دانش ، كه مرد راه رسيد
عزيز مصر به رغم برادران غيور * ز قعر چاه برآمد ، به اوج ماه رسيد
كجاست صوفى دجّال چشم ملحدشكل ؟ « 2 » * بگو بسوز كه مهدىِّ دينپناه رسيد
ز شوق روى تو - شاها ! - به اين اسير فراق * همان رسيد كز آتش به برگ كاه رسيد
هامش
( 1 ) . خواجه شمس الدين محمّد بن محمّد حافظ شيرازى ( حدود 727 - / 792 ق ) ، مشهور به « لسان الغيب » ، از مشهورترين شعراى تاريخ ايران و شاعر بزرگ سدهء هشتم ايران و يكى از سخنوران نامى جهان است . بيشتر شعرهاى او غزل هستند .
( 2 ) . بر اساس روايات مربوط به آخر الزمان ، دجّال يك چشم ، داراى چشم دنيابين است و چشم آخرتبين ندارد .