1682 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از فضل بن عمر - : به امام صادق عليه السلام گفتم : نشانهء قائم چيست ؟
فرمود : « هنگامى كه روزگار بچرخد و گفته شود : مرده يا هلاك شده و معلوم نيست كه به كجا رفته است ! » .
گفتم : فدايت شوم ! سپس چه روى مىدهد ؟
فرمود : « جز با شمشير ظهور نمىكند » . « 1 »
1683 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از ابن عقده با سندش از بشير بن ابى اراكهء نبّال - :
هنگامى كه به مدينه پا نهادم ، به خانهء امام باقر عليه السلام رفتم و ديدم استرش را بر در خانه زين كرده است . رو به روى خانه نشستم تا بيرون آمد و به ايشان سلام دادم . از استر ، پايين و به سويم آمد و فرمود : « اهل كجا هستى ؟ » .
گفتم : از مردم عراق .
فرمود : « از كدام شهرش ؟ » .
گفتم : از كوفه .
فرمود : « همسفرانت چه كسانى بودند ؟ » .
گفتم : گروهى از محدّثه .
فرمود : « محدّثه كياناند ؟ » .
گفتم : مرجئه . « 2 »
فرمود : « واى بر اين مرجئه ! فردا كه قائم ما قيام كند ، به چه كسى پناه مىبرند ؟ » .
گفتم : آنان مىگويند : اگر آن گونه كه شما مىگوييد ، باشد [ و او قيام به عدل كند ] ، ما و شما در عدالت او ، يكسان هستيم .
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 156 ح 19 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 148 ح 20 .
( 2 ) . مرجئه ، فرقهاى از مسلمانان اند كه معتقدند با بودن ايمان ، هيچ معصيتى زيان نمىرساند ، همانطور كه با كفر ، طاعتى سود نمىدهد . وجه تسميهء آنان نيز اين است كه به عقيدهء اين گروه ، خدا عذاب آنان را در برابر گناهان به تأخير افكنده است .