گفتم : چون ميان خود كسى را نمىيابيم كه برادرش نزد او بر درهم و دينارش ، مقدّم باشد ، و ما درهم و دينار را نزد خود بر برادر دينىمان - كه با دوستى اميرمؤمنان گِرد آورده است - ، مقدّم مىيابيم . امام عليه السلام فرمود :
كَلّا ، إنَّكُم مُؤمِنونَ وَلكِن لا يَكمُلُ إيمانُكُم حَتّى يَخرُجَ قائِمُنا ، فَعِندَها يَجمَعُ اللَّهُ أحلامَكُم فَتَكونونَ مُؤمِنينَ كامِلينَ . « 1 »
هرگز [ اين گونه نينديش ] ! شما مؤمن هستيد ؛ امّا ايمانتان كامل نمىشود تا قائم ما قيام كند كه آن هنگام ، خداوند ، عقلهايتان را جمع مىكند و مؤمنانى كامل مىشويد .
در حديثى ديگر از امام صادق عليه السلام آمده :
إنَّ أصحابَ القائِمِ عليه السلام يَلقى بَعضُهُم بَعضاً كَأَنَّهُم بَنو أبٍ وَ امٍّ ، وَ إنِ افتَرَقَوا عِشاءً التَقَوا غُدوَةً . « 2 »
ياران قائم ، همديگر را همچون برادرانِ تنى ديدار مىكنند و اگر شب از هم جدا شوند ، صبح به ديدار يكديگر مىروند .
و بدين سان در عصر ظهور ، دشمنىها ، جاى خود را به دوستى مىدهد « 3 » و روابط اجتماعىِ برادرانه ميان ياران امام مهدى عليه السلام به قدرى تقويت مىشود كه وقتى كسى نياز به پول پيدا مىكند ، از جيب برادر دينى خود برمىدارد و او مانع نمىشود . « 4 »
به عبارت ديگر ، جامعهء مهدوى ، زندگى بهشتيان را در دوران حكومت امام عصر عليه السلام تجربه مىكنند ، همانطور كه خداوند در توصيف اهل بهشت فرموده :
« وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ .
« 5 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 248 ح 1812 .
( 2 ) . ر . ك : ص 316 ح 1828 .
( 3 ) . ر . ك : ص 316 ح 1829 و ص 326 ح 1840 .
( 4 ) . ر . ك : ص 318 ح 1830 .
( 5 ) . حجر : آيهء 47 .