1820 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از ابو بصير - : امام باقر عليه السلام فرمود : « به خدا سوگند ، گويى به او ( قائم عليه السلام ) مىنگرم كه ميان ركن [ حجر الأسود ] و مقام [ ابراهيم ] با مردم بر سر امرى نو ، كتابى نو و فرمانروايىِ نوينى از آسمان بيعت مىكند . به هوش باشيد كه تا لحظهء درگذشتش ، هيچ يك از پرچمهاى ( لشكرهاى ) او شكست نمىخورد » . « 1 »
1821 . كمال الدين - با سندش به نقل از عبد السلام بن صالح هروى ، از امام رضا عليه السلام ، از پدرانش ، از امام على عليه السلام - : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [ در ذكر وقايع معراج ] فرمود : « . . . در پيشگاه خدايم ، به پايهء عرش نگريستم و دوازده نور ديدم كه در هر نور با خطّى سبز ، اسم هر يك از اوصياى مرا نوشته بودند . اوّلين آنها ، على بن ابى طالب و آخرين ايشان ، مهدىِ امّتم بود . گفتم : اى پروردگار من ! اينها وصيّانِ پس از من اند ؟
ندا آمد : " اى محمّد ! اينها اولياى من اند . . . . به عزّت و جلالم سوگند ، دينم را با اينها چيره مىكنم و كلمهام را با اينها فراز مىآورم و با آخرين ايشان ، زمين را از دشمنانم پاك مىكنم و مشرق و مغرب زمين را به فرمانروايى او در مىآورم و بادها را مسخّر او مىسازم و گردنهاى سركش را برايش رام مىكنم و ابزار و وسايل او را پيشرفته مىكنم و با لشكرم او را يارى مىدهم و با فرشتگانم كمكش مىكنم تا دعوت مرا
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 262 ح 22 ؛ بحار الأنوار : ج 52 ص 235 ح 103 .