احاديث نيز مدّتى ذكر نشده و گفته شده كه مهدى عليه السلام هر اندازه كه خدا بخواهد ، باقى خواهد ماند . مستند زمانهاى ياد شده ، هر چند از نظر تعداد و اعتبار يكسان نيستند ، ولى براى هر يك از آنها مىتوان حديث يا احاديثى را نقل كرد .
احاديثى از شيعه و اهل سنّت ، مدت حكومت مهدى عليه السلام را هفت سال ذكر كردهاند . نمونهاش از طبرى است كه از ابو سعيد خدرى نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « قيامت به پا نمىشود ، مگر اين كه مردى از اهل بيت من حكومت مىكند و زمين را پر از عدل مىكند ، چنان كه پر از ظلم شده است . و اين ، هفت سال طول مىكشد » . « 1 »
ابن ماجه از ابو سعيد خُدرى نقل مىكند كه از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيده است كه : « مهدى در امّتم خواهد بود ، اگر كم باشد هفت سال و اگر زياد بماند ، نُه سال » . « 2 » احمد بن حنبل ، ابن ابى شيبه ، طبرانى و ديگران ، احاديثى را مىآورند كه افزون بر آن ، هشت سال را نيز ذكر مىكند . « 3 »
علّامه سيّد محسن امين با سندش از ابو سعيد خُدرى به نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين مىآورد : « مهدى ، هفت يا ده سال حاكم بر امور مردم مىشود . . . » . « 4 »
هامش
( 1 ) . عَن أبى سَعيدٍ ، أنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله قالَ : لا تَقومُ السّاعَةُ حَتّى يَملِكَ رَجُلٌ مِن أهلِ بَيتي ، أجلى ، أقنى ، يَملَأُ الأَرضُ عَدلًا كَما مُلِئَت قَبلَهُ ظُلما ، يَكونُ سَبعَ سِنينَ ر . ك : ص 184 ح 1739 . منابع اهل سنّت نيز بيشترين نقل را در بارهء مدّت حكومت امام عليه السلام بر اساس هفت سال دارند ، از جمله : ر . ك : ج 2 ص 126 ح 268 ، مسند ابن حنبل : ج 3 ص 36 ح 11130 ، ذكر أخبار اصبهان : ج 1 ص 84 و نيز ، پانوشت 2 و 3 همين صفحه .
در يافتن اين موارد از كتاب إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات ، شيخ حر آملى استفاده شده است .
( 2 ) . أنَّ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله قالَ : يَكونُ في امَّتِي المَهدِيُّ ، إن قَصُرَ فَسَبعٌ وإلّا فَتَسِعٌ ( ر . ك : ص 368 ح 1894 ، و ص 172 ح 1724 ) .
( 3 ) . عن أبى هريرة ان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله قال : يَكون فى امَّتِى المَهدِىُّ إن قَصُرَ فَسَبعٌ وإلّا فثَمانٌ وإلّا فَتَسِعٌ . . . ( ر . ك : ص 383 ح 1912 و ص 372 ح 1899 و ص 332 ح 1849 و ص 334 ح 1850 و ص 372 ح 1900 و ص 370 ح 1898 و ص 376 ح 1905 ) .
( 4 ) . أعيان الشيعة : ج 2 ص 698 . نيز ، ر . ك : ينابيع المودّة : ص 492 ، غاية المرام : ص 704 .