كسى را جز به حق نزنيد ، زر و سيم نيندوزيد ، و نيز گندم « 1 » و جو [ ذخيره و انباشته ] نكنيد ، و مال يتيم را نخوريد و به غير آنچه مىدانيد ، شهادت ندهيد و مسجدى را ويران نكنيد و مسلمانى را تقبيح نكنيد و اجيرى را جز مطابق حق لعنت ننماييد و مست كنندهاى ننوشيد و لباس زربافت و ابريشم و ديبا نپوشيد و اجناستان را ربوى مفروشيد و خونى را به ناروا نريزيد و به آن كه خود را از شما ايمن مىداند ، خيانت نكنيد و هيچ كافر و منافقى را باقى نگذاريد و لباس زبر بپوشيد و خاك را بالش خود بگيريد و آن چنان كه حقّ جهاد است ، در راه خدا جهاد كنيد و دشنام ندهيد و نجاست را پليد بشماريد و به نيكى فرمان دهيد و از زشتى باز داريد ، كه چون چنين كرديد ، بر من است كه دربانى نگيرم و جز همانند شما نپوشم و جز بر همان مركبى كه شما سوار مىشويد ، سوار نشوم و به كم قانع باشم و زمين را از عدالت پر كنم ، همان گونه كه از ستم پر شده است و خداوند عز و جل را آن گونه كه حقّش است ، عبادت كنم و به تعهّدم در برابر شما وفا كنم و شما نيز برايم وفا كنيد » .
آنان مىگويند : راضى هستيم و تو را بر اين امر ، پيروى مىكنيم . سپس با يك يك آنان مصافحه مىكند . « 2 »
4 / 13 : پشتيبانى لشكر و ابزار جنگى
1627 . الكافى - با سندش به نقل از ابو سعيد خراسانى ، از امام صادق عليه السلام - : [ پدرم ] باقر عليه السلام فرمود : « چون قائم در مكّه قيام كند و بخواهد كه رو به كوفه آورد ، منادىاش ندا مىدهد : " هان ! هيچ يك از شما خوراكى و نوشيدنى برندارد " و خود ، سنگ موسى بن عمران عليه السلام را كه [ به آن زد و دوازده چشمه از آن جوشيد و ] به اندازهء بار شترى
هامش
( 1 ) . در متن عربى « تبر » است اما شايد « برّ ( گندم ) » باشد ؛ چون در ص 51 مصدر اصلى « برّ » آمده است .
( 2 ) . عقد الدرر : ص 95 .