سيّد ابن طاووس ( م 664 ق ) با استفاده از كتابهاى ملاحم و فتنِ اهل سنّت ، كتاب التشريف بالمنن معروف به الملاحم و الفتن را جمعآورى كرده است . اين كتاب ، از سه بخش تشكيل شده كه بخش اوّل آن ، گزيدهء الفتن ابن حمّاد ( م 228 ق ) است ؛ بخش دوم آن ، از كتاب الفتن ابوصالح سليلى ( نوشته به سال 307 ق ) است ؛ بخش سوم آن هم از كتاب الفتن زكريا بزّاز ( نوشته به سال 391 ق ) است . بخش چهارم كتاب - كه ملحقات آن به شمار مىرود - ، از كتب مختلف شيعه و اهل سنّت نقل شده است . ارزش كتاب سيّد ابن طاووس به جهت بخش دوم و سوم آن است ؛ چون كتابهاى الفتن سليلى و زكريا در دسترس نيست و به وسيلهء وى حفظ شده است .
در ميان اهل سنّت ، گذشته از ابن حمّاد ، احمد بن حنبل ( م 241 ق ) در مسند خويش احاديث زيادى در بارهء آخر الزمان آورده است . همچنين است كتاب عقد الدرر فى أخبار المنتظر يوسف بن يحيى مقدسى شافعى ( م ق 7 ق ) و البرهان متّقى هندى ( م 975 ق ) . منابع اهل سنّت ، احاديث علائم ظهور را با علامت بر پايى قيامت به هم آميختهاند . از اين رو ، كتابهايى با عنوان اشراط الساعة يا علامات القيامة نوشتهاند و احاديث مورد نظر را در آن ذكر كردهاند . « 1 »
آنان همچنين كتابها يا ابوابى با عنوان « فتن » نوشته و اين احاديث را در آنها آوردهاند . احاديث ملاحم و فتن به پيشگويىهايى اختصاص دارد كه پيامبر صلى الله عليه و آله و صحابه در بارهء حوادث تلخ و شيرين آيندهء مسلمانان بيان كردهاند . احاديث مربوط به ظهور و علائم آن هم در اين ابواب يا كتابها آمدهاند . « 2 »
هامش
( 1 ) . مانند : علامات يوم القيامة ، ابوعبد اللَّه محمدالقرطبى ( م 671 ق ) ؛ علامات القيامة الكبرى ، عبداللَّه حجّاج ؛ اشراط الساعة فى مسند احمد و زوائدالصحيحين ، خالد الغامدى ؛ اشراط الساعة الصغرى والكبرى ، عزالدين حسين الشيخ ؛ المهدى و فقه اشراط الساعة ، محمّد احمد اسماعيل .
( 2 ) . مانند : السنن الواردة فى الفتن ، ابوعمرو دانى ؛ النهايه فى الفتن والملاحم ، ابن كثير ؛ فتنٌ فى عصرالظهور ، الغزى و . . . .