1320 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از جابر - : امام باقر عليه السلام فرمود : « اى جابر ! قائم ، ظهور نمىكند تا آن كه فتنهاى سراسر مردم شام را فرا مىگيرد كه مىخواهند از آن بيرون بيايند ؛ ولى نمىتوانند و ميان كوفه و حيره ، كشتارى روى مىدهد كه [ شمار ] كشتههايشان يكسان است و منادى آسمانى ، ندا مىدهد » . « 1 »
1321 . السنن الواردة فى الفتن - با سندش به نقل از حكم بن عتيبه - : به امام محمّد باقر عليه السلام گفتم :
شنيدهايم كه مردى از شما خروج مىكند كه در اين امّت ، عدالت مىورزد .
فرمود : « ما نيز آنچه را مردم اميد مىبرند ، اميد داريم و ما اميد مىبريم كه اگر از دنيا جز يك روز نمانده باشد ، آن روز ، آن قدر طولانى شود تا اميد اين مردم برآورده شود ؛ ولى پيش از آن ، فتنهاى خواهد بود كه بدترين فتنه است . مرد با ايمان مىخوابد و كافر بر مىخيزد و با ايمان بر مىخيزد و كافر به خواب مىرود . پس هر كس از شما ، آن روزگار را درك كرد ، بايد پرهيزگارى پيشه كند و دينش را حفظ نمايد و خانهنشين باشد » . « 2 »
1322 . الإرشاد - با سندش به نقل از احمد بن محمّد بن ابى نصر - : امام رضا عليه السلام فرمود : « آنچه را به سويش گردن كشيدهايد ، روى نمىدهد تا آن كه مبتلا ( آزموده ) و از هم
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 279 ح 65 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 297 ح 57 .
( 2 ) . السنن الواردة فى الفتن : ص 79 ح 122 ، عقد الدرر : ص 61 .