1 / 2 : زيارت دوم
1117 . المزار الكبير : استغاثه به صاحب الزمان عليه السلام : هر جا هستى ، دو ركعت نماز با حمد و سوره مىخوانى و برمىخيزى و رو به قبله و زير آسمان مىايستى و مىگويى : « سلام تمام و كمال و فراگير و همهسويهء خداوند و درودها و بركات استوار و كاملش بر حجّت خدا و ولىّ او در زمين و سرزمينهاى خدا ! جانشين او ميان آفريدهها و بندگانش ، از نسل نبوّت و باقىماندهء عترت برگزيده ؛ صاحب زمان و پديدار كنندهء ايمان و آشكار كنندهء احكام قرآن ؛ پاك كنندهء زمين و گسترانندهء عدالت در طول و عرض [ زمين ] ؛ حجّت قائم ، مهدى و امام پسنديدهاى كه چشم به راهش هستند ؛ پاك و فرزند امامان پاك ؛ وصى و فرزند وصيّان پسنديده ؛ راهنماى رهيافته ؛ فرزند امامان معصوم .
سلام بر تو اى وارث علم پيامبران و امانتدار حكم وصيّان ! سلام بر تو اى عزّتبخش مؤمنان مستضعف ! سلام بر تو اى خوار كنندهء كافران متكبّر ستمكار ! سلام بر تو اى مولاى من ، صاحب الزمان ، فرزند پيامبر خدا ! سلام بر تو اى فرزند امير مؤمنان و فرزند فاطمهء زهرا ، سرور زنان جهان ! سلام بر تو اى فرزند حجّتها [ ى خدا ] بر همهء مردم ! سلام بر تو اى مولاى من ؛ سلام دوست خالص تو !
گواهى مىدهم تو امامى رهيافته در گفتار و كردارى ، و تو كسى هستى كه زمين را از عدل و داد پر مىكنى . خداوند در فرجت تعجيل كند و خروجت را آسان سازد و زمانت را نزديك كند و ياران و ياورانت را فراوان نمايد و وعدهاش را به تو به انجام رسانَد ؛ كه او راستگوترين گوينده است : « و مىخواهيم بر مستضعفان زمين ، منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان [ زمين ] قرار دهيم » .
اى مولاى من ! اى صاحب الزمان ! اى فرزند پيامبر خدا ! حاجتم اين و آن است .