تو را نمىتوان به شمار آورَد .
خدايا ! به سوى تو [ و نه ديگرى ] ديدهها دوخته شده و گامها جا به جا شده و گردنها كشيده شده و دستها بالا آمده است . با زبانها خوانده شدهاى و راز و نيازشان در كارها با توست . خداى ما ! ما را بيامرز و بر ما رحم آور و [ گره ] ميان ما و قوممان را به حق بگشاى ؛ كه تو بهترين گشايندهاى .
خدايا ! از غايب شدن پيامبرمان از ميان ما و سختگيرى روزگار بر ما و رخ دادن فتنهها براى ما و پشت به پشت دادن دشمنان بر ضد ما و فراوانى دشمنانمان و كمى شمارمان ، به تو شكايت مىكنيم . اى خداى من ! با فتحى سريع و از جانب خودت و يارىِ پيروزمندانهات و پيشواىِ عادلى كه آشكارش مىكنى ، گشايشى در اين وضعيت بده ، اى خداى حق ، خداى جهانيان !
سپس هفتاد مرتبه مىگويى : از خداوند ، پروردگارم آمرزش مىخواهم و به سوى او باز مىگردم . و از آتش فراوان به خداوند پناه مىبرى » . « 1 »
5 / 5 : دعا براى او پس از عصر روز جمعه
1072 . مصباح المتهجّد : از امام صادق عليه السلام روايت شده كه : « مستحب است پس از نماز عصر روز جمعه ، با اين صلوات ، بر پيامبر خدا درود فرستاده شود : « 2 »
هامش
( 1 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 1 ص 487 ح 1404 ، الأمالى ، صدوق : ص 474 ح 639 ، مصباح المتهجّد : ص 366 ح 492 ، الأمالى ، طوسى : ص 432 ح 971 ، جمال الاسبوع : ص 257 ، بحار الأنوار : ج 87 ص 198 ح 6 .
( 2 ) . آغاز اين دعا در منابع ديگر اين چنين است :
« اين نماز را من از كتاب ابوالعباس احمد بن عقده نقل مىكنم كه آن را در بارهء بزرگان شيعه نگاشته و گفته است : محمّد بن عبداللَّه بن مهران ، براى ما روايت كرده كه : پدرم از پدرش برايم نقل كرد كه : امام صادق عليه السلام به محمّد بن اشعث نوشتهاى داد كه در آن دعا و صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله بود . جعفر بن محمّد بن اشعث آن را به پسرش مهران سپرد ، و صلوات بر پيامبر در آن اين گونه بود : " اللهمّ انّ محمّداً كما وصفته فى كتابك . . . ؛ خداوندا محمّد آن گونه كه تو در كتابت او را تعريف كردهاى . . . " » ( ر . ك : جمال الاسبوع : ص 288 ) .