از ميان آفريدهها ، يار ويژه و ناب و گل سرسبد آفريدههايت ، درود فرست .
خدايا ! بر محمّد ، بندهات و فرستادهات درود فرست ؛ همو كه ما را با او از گمراهى به راه آوردى و از نادانى به دانايى كشاندى و از نابينايى به بينش رساندى و ما را با او در شاهراه روشن و راه تقوا نگاه داشتى و از اعماق تباهىها به سوى همهء نيكىها بيرون كشيدى و ما را از لبهء پرتگاه هلاكت نجات بخشيدى .
خدايا ! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست ؛ درودى برتر ، كاملتر ، شريفتر ، بزرگتر ، پاك و پاكيزهتر ، تامتر و عامتر ، عزيزتر و پاكيزهتر و بالندهتر ، نيكوتر و زيباتر از درودى كه به هر يك از جهانيان فرستادهاى . خدايا ! جايگاهش را در قيامت ، باشكوه و حالش را پيش روى مردمان ، بزرگ بدار . خدايا ! روز قيامت ، نزديكترين جايگاه مردم به خودت و والاترين مكان و وسيعترين مجلس نزد خودت و با شكوهترين و رفيعترين منزل را از آنِ محمّد و خاندان محمّد قرار بده .
خدايا ! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و نيز بر امامان هدايت ، حجّتهاى بر خلقت ، راهنمايان به سنّتت ، درى كه از آن [ به سوى خدا ] مىآيند ، مترجمان وحىات ، عاملان به سنّتت ، سخنگويان به حكمتت و گواهان بر آفريدههايت .
خدايا ! با آنان « 1 » پراكندگىها را به اتّحاد تبديل نَما و شكافها را پُر كن و ستم را بميران و عدالت را پديدار كن و زمين را با طول عمرشان زينت ده و با يارىات استوارشان كن و با هراس انداختن [ در دل دشمن ] يارىشان ده و ياورشان را تقويت كن و واگذارندهشان را وا گذار و بر آن كه با ايشان دشمنى مىكند ، خشم بگير و هر كه را به آنها ستم مىكند هلاك كن و سران گمراهى را به دست ايشان درهم شكن و نيز بدعتگذاران و كسانى
هامش
( 1 ) . از اين جا به طول يك پاراگراف ، در الإقبال با اندك تفاوتهايى آمده كه از جمله آوردن ضمير مفرد به جاىضمير جمع است كه به امام زمان عليه السلام باز مىگردد و آغاز آن چنين است : « خدايا ! بر وليّت كه منتظر امرت و منتظر گشايش كار اوليايت است درود فرست . خدايا ! پراكندگىها را با او پيوند بزن ، و جدايىمان را با او به همبستگى بدل كن ، و با او ستم را نابود ساز ، و عدالت را برملا كن ، و با طولانى كردن ماندگارى او ، زمين را بيارا . او را با يارى خود تأييد نما ، و با ترساندن [ دشمنان ] ، او را پيروز كن . . . » .