مىتوان گفت : كهن بودن كتاب المزار الكبير و اعتماد افرادى همچون سيّد ابن طاووس بر آن ، به آن اعتبار مىبخشد و آن را از كتابهاى معتبر در حوزهء دعا قرار مىدهد . اگرچه در حوزهء فقه ، اين قرائن ، مورد قبول فقيهان رجالى همانند مرحوم آية اللَّه خويى قرار نگرفته است .
ب - مصباح الزائر ، نگاشتهء سيّد ابن طاووس ( 589 - 664 ) « 1 »
سيد ابن طاووس دعاى ندبه را به احتمال فراوان از كتاب المزار الكبير نقل كرده است ؛ چون سيّد در ابتداى آن آورده است :
ذكر بعض أصحابنا قال محمّد بن على بن أبى قرّة نقلت من كتاب محمّد بن الحسين بن سفيان البزوفرى رضى الله عنه دعاء الندبة و ذكر إنّه لصاحب الزمان ويستحب أن يدعى به فى الأعياد الأربعة .
برخى از ياران [ عالم ] ما يادآورى كردهاند كه محمّد بن على بن ابى قره گفته است :
من از كتاب محمّد بن حسين بن سفيان بزوفرى ، دعاى ندبه را نقل كردم و در آن گفته شده كه اين دعا از صاحب الزمان است و مستحب است كه در عيدهاى چهارگانه خوانده شود .
هامش
( 1 ) . مصباح الزائر : ص 418 .