شانزدهم شعبان هم از سيّد متقدّم ، سيّد حسن صدر « 1 » كه ايشان نقل كردند از جناب موثّق صالح جناب حاج ملّا حسن يزدى أبو الزوجهء مرحوم آية اللَّه آقا سيّدكاظم طباطبايى يزدى و در وثاقت ايشان همين بس كه سيّد مرقوم يعنى آقا سيّد حسن ، ناقل قضيّه فرموده بوده است كه : من قول اين حاجى را در وثاقت و اعتبار ، كمتر از قول سيّد دامادش نمىدانم .
اين جناب حاجى نقل مىنمايد از عالم بىبديل ، صاحب مقامات و كرامات ، و نادرة الزمان ، مرحوم حاج سيّد على شوشترى « 2 » كه از كثرت وضوح جلالت قدرش ، مستغنى از بيان است و جناب آقا مشهدى اسماعيل ، ناقل قضيّه نقل نمود كه اين مرحوم سيّد ، هم استاد شيخ مرتضى مرحوم بوده در علم اخلاق ، و هم شاگرد آن بزرگوار بوده در علم اصول و فقه .
بالجمله ، اين آقا نقل مىفرمايد كه : رسم من و شيخ مرتضاى مرحوم اين بود كه در اوقات زيارتى مخصوصه ، از نجف اشرف به كربلاى معلّا مشرّف مىشديم . در يكى از اوقات زيارتى ، باز به رسم هميشه ، مشرّف شديم و بعد از قضاى و طرو گذشتن دو سه روز ، شيخ فرمود : بايد مراجعت كنيم . گفتم : خيلى خوب . چون شب شد و خوابيديم ، همان كه نصف شب شد ، ديدم شيخ از جاى خود برخاست ، رفت وضو گرفت و آمد عبا را بر سر كشيد و كفش پوشيد . از آن عمارت كه منزل بود ، خارج شد . من پيش خود گفتم : شيخ ، يقين اشتباه كرده ، به خيال اين كه سحر است ،
هامش
( 1 ) . سيّد ابو محمّد حسن صدر الدين اصفهانى كاظمى ( م 1354 ق ) ، صاحب كتاب تأسيس الشيعة الكرام لفنونالإسلام ( الذريعة : ج 8 ص 15 ش 50 ) .
( 2 ) . عارف كامل ، فقيه زاهد ، آقا سيّد على شوشترى : از نوادگان سيّد نعمة اللَّه جزايرى در سال 1222 ق ، درشوشتر متولّد شد . وى براى تحصيل علم ، راهىِ نجف اشرف شد و از استادان آن ديار ، كمال استفاده را برد . او بر طبق دستور مرحوم ملّا قلى جولا به درجهء و مقام و الا در عرفان رسيد . وى علاوه بر تبحّر در علوم حوزوى و عرفان در طبابت نيز تبحّر داشت . تاريخ وفات او را در نجف مختلف گفتهاند : 1281 يا 1283 ق ( أعيان الشيعة : ج 8 ص 316 ، گلشن ابرار : ج 5 ص 211 ) .