مىگويد : اين از صِفّين است . به او گفته مىشود : صفّين ، ماجرايى كهن [ در قرن اوّل هجرى ] است و اكنون ما در قرن هشتم هستيم ؟ ! او پاسخ مىدهد : من مسافر مصر بودم كه مردى از غزّه همراهم شد . در ميان راه ، واقعهء صفّين را ياد كرديم . او گفت :
اگر در روزگار صفّين بودم ، شمشيرم را از على و يارانش سيراب مىكردم . به او گفتم : من نيز از معاويه و يارانش ! و بر سر اين ، درگير شديم و من جز اين نفهميدم كه از زخم افتادم ، تا اين كه احساس كردم انسانى با سرنيزهاش مرا بيدار مىكند .
چشمانم را گشودم . بر من فرود آمد و جاى ضربه را دست كشيد و خوب شدم .
فرمود : « اين جا بمان » .
سپس براى مدّتى كوتاه غايب شد و با سر بريدهء همان طرف دعوايم باز گشت و مركبها [ ى من و او ] را به همراه داشت و فرمود : « اين ، سر دشمنت است و تو ما را يارى دادى و ما تو را يارى كرديم « و خداوند بى گمان ، هر كس را كه يارىاش دهد ، يارى مىكند » » . « 1 »
گفتم : تو كيستى ؟
فرمود : « فلان بن فلان ، يعنى صاحب الأمر » .
سپس به من فرمود : « هر گاه در بارهء اين ضربه از تو پرسيدند ، بگو : در صفّين به من زده شده است » . « 2 »
3 / 25 : شهيد ثانى
837 . محدّث نورى ، به نقل از محمّد بن على بن حسن عودى ، شاگرد شهيد ثانى در كتاب منية المريد - : شهيد ثانى « 3 » در سفر از دمشق به مصر ، اتّفاقاتى برايش رخ داده كه الطاف
هامش
( 1 ) . حج : آيهء 40 .
( 2 ) . السلطان المفرِّج عن أهل الإيمان : ص 49 ش 6 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 75 ، نجم الثاقب : ص 364 ح 46 .
( 3 ) . شيخ بزرگوار زين الدين بن على بن احمد بن محمّد بن جمال الدين عاملى جبلى ( شهيد ثانى ) : او به سال 911 ق به دنيا آمد . در ثقه بودن و علم و فضل و زهد و عبادت و پارسايى و تحقيق و مهارت و جلالت قدر و عظمت و صاحب فضايل و كمال بودن ، معروفتر از آن است كه چيزى گفته شود . از افراد زيادى از علماى شيعه و اهل سنّت روايت كرده است . همچنين شاگردان بزرگى داشته و نخستين عالم شيعى است كه در بارهء « دراية الحديث » كتاب نوشته است ؛ امّا اصطلاحات اين علم را از عامّه نقل كرده ، همان گونه كه پسرش و ديگران گفتهاند . او كتابهاى فراوانى دارد كه از جملهء آنها : مسالك الإفهام و الروضة البهيّة فى شرح اللمعة الدمشقيّة است . وى به خاطر شيعه بودن ، به سال 966 ق در قسطنطنيّه كشته شد ( أمل الآمل : ج 1 ص 85 ش 81 ) .